fazla düşünmenin zararları

fazla düşünmeyi seni diğer insanlardan ayıran bir meziyet olarak hayatına yansıtsaydın çok hoş olurdu -birden fazla senaryo üretimi seni geliştirir- amma velakin üretkenlik kısmını yaşayamıyor, düşünsel aktivitelerini hiç bir alanda kullanamıyorsan geçmiş olsun nur topu gibi kabusların doğuyor. birden fazla etrafa yayılan yaramaz ve söz geçiremez çocukların sana ve etrafa zarar vermeye başlıyor. tatminsiz, memnuniyetsiz ve hızlı düşüncelerin hapsinde zor olanı daha da ateşlemek için yellendirmekten öteye gidemiyorsun. düşünmek istemiyorum şimdi bunları en azından şimdilik bu kadar yeter. benimkinin errorları bini aştı zaten.

çok düşünmemek gerek. tamam aklından çıkmayabilir ama düşünmeyi azaltman gerek.yok şunu yap bunu yap diyenlere de kulak asma.en güzeli zamana bırakmak,sakin kalmak.allah kimseye kaldıramayacağı yük vermez.bu da bir imtihan demek en iyisi.

yokturlar. fazla düşünmek eylemi yalın hali ile zararlı değildir. bozuk bir psikoloji ile ve/veya düzensiz bir zihin ile çok düşünürseniz, zarar görme ihtimaliniz yüksek olur. insanın düşüncelerinin zarar yaratması kişiliğe bağlıdır genel olarak. kişiliğiniz zihninizin garabetlerini tolere edebilir, ancak kişiliğiniz aynı şekilde dönüş yapamayabilir tabi ama bu başka bir konu..

faz ile düşünmenin bir zararı yoktur azıcık gerilirsiniz sadece ama nötr ile düşünmenin de bir zararı yoktur ne bileyim fişi çekin olmadı.

#3487334 hala bu eylemsizlik sorununu yaşıyorum. gerçi mükemmelliyetçilik takıntımdan da kaynaklı bir durum. ikisi birleşince iyice sıkıntı oluyor.

- zaman zaman baş ağrısı
- gereksiz düşüncelerle kafanın dolu olmasından ötürü odaklanma sorunu
- mental yorgunluk
- saçtaki beyazlarda biraz da olsa artış *

herkesin mışıl mışıl uyuduğu şu saatlerde uykusuzlukla sınanıp sabahlamak.

(bkz: istemsiz delilik)

düşünceler içinde kaybolmak...

fazla düşünmek hareketle entegre olduğu zaman veya ifadeyle sizi kafadan kurtarır bu işin bir ilmi var size şamanizmden girsem uzun sürer ama ben bıraktım bu şaman falan olaylarını, özgürlüğümün fidanını ektim bugün kendi yurduma, gerisi pek de değil artık umurumda ve bu durumdan da epey memnunum. bence yeterli.

kırkayağa yürümeye başlarken ilk hangi ayağınla başlıyorsun diye sormuşlar, bunu düşünmekten artık yürüyemez hale gelmiş.

bilmem anlatabildim mi? bazen sadece yürümek gerekir.

bir süre sonra kafayı yersiniz. tecrübeyle sabit.