hediye

almayı sevdiğim ve istediğim şeydir.

özel bir gün için seçilmesi gerekiyorsa beni geren bir mevzudur. ben hediyeyi diğer özel olmayan bir günde içimden geldiği için vermeyi seviyorum. böylesi makbuldür, emin olun.

ihtiyaca yönelik olmalı. sırf almış olmak için alınmamalıdır.

almayı ve vermeyi en sevdiğim. hiç düşünmeden aldığımdır.

kişinin değer verdiği şahısları mutlu etmek amacıyla aldığı herhangi bir eşya, malzemedir. şahsen benim de olmazsa olmazımdır. hediye almayı da vermeyi de çok severim.

maddi değerden çok manevi değeri olmasını tercih ettiğim şeydir. hiçbir zamanda bana hediye alınsın diye bir beklenti içine girmemişimdir.

özel günler için karşı tarafı mutlu etmek için alınan ürünü vermek durumudur.

beğenilmediği taktirde anlamsız olan nesne.

bunun bile aptalı olur mu? oluyor.

bibloların geldiği yerden adımın baş harfiyle bir anahtarlık yollamışlar. harika. takarım bunu kesin anahtarlara ve insanlar ben kaybolduğumda beni onunla bulurlar artık. hofff. azıcık zeka be kardeşim.

aşktır. alabiliyor musunuz şöyle baget kesim pırlantalı bir mücevheri hediye olarak, işte o aşktır.

içimde ukte kalan bir hediyeyi size söyleyeyim.
o da meryem'i çok seviyordu, hatta dedik ki birlikte meryem dövmesi yaptırırız, olur mu olur.

sonra ben ayrıldım. herkes leylâ mı beni kendine hapsebilsin? abi hiç gerek yoktu zorlamaya, baktım olmuyor, olmayacak, hemen by derim bir daha beni bulamaz göremez bile.

ama şu ne kadar şirimdi.



küçük meryem kolye ucu.
neyse, halledecez.

hediye, anlamsız şeyler değildir. değeri bilinmelidir.

sevemediğim şey.

sevememe nedenim bu hediye işinin çok fazla bokunun çıkarılmasıdır. karşıdakini biraz hiçe saymaya varan tavırlar olabiliyor. mesela ne bileyim eski bir saatin var, abin, kardeşin at o tipini öptümün saatini bak bu daha güzel diye sana yeni saat hediye ediyor. gel de çıldırma. takmasan "hani? takmamışsın saati?" olacak. kardeşim 20 senedir benim aklıma yeni saat almak gelmemiş olabilir mi? olamaz. o saat eski olmasıyla, kusurlara sahip olmasıyla sevdiğim, takıntı yaptığım bir saat. üstelik bunu dile de getiriyorum biliyorsun yani o saati çok sevdiğimi. ben de öyle ortama göre saat takma huyu da yok. böylesi zevk sahibi erkeklikten payıma düşmüş kırıntıdan kilometrelerce uzağım. dümdüz yaşıyorum, bir saatim varsa ikincisine gerek yok bana göre, hep böyle oldum, böyle olacağım. benim başka türlü bir hayatım yok çünkü. vizyonum ve zevklerim asgariyse olabilir, ben mutluyum, hiç umrumda değil.

bu çok garip bir tutum. insan bunu neden yapar anlamıyorum. şey gibi herhalde, o rezil saati ortamlarda birilerinin görmesi kaygısı falan belki. işle ilgili görüşmelerimi bile zoom'dan yapıyorum ahaha ortama bak.

bazen kısmet açıklığı oluyor. bugün -doğum günü değil bir şey değil- küpe, kolye, yüzük 2 ayrı arkadaşımdan hediye geldi.* birbiriyle çok alakasız parçalar olmasına rağmen 3 ünüde taktım. şu an cennet mahallesinde oynayan figüran kıvamındayım.
hediye ben de hemen takılır, takıştırılır. başkasına aldığım hediyeyi de aynı şekilde görmek isterim üzerinde..
hedayeşelim güzeleşelim..

benim sevgimi ifade yontemlerimden biri.
oyle buyuk seyler degil. genelde kucuk anlamli seyler.

mesela ilk uzun iliskimizde ikimizin resminden puzzle yaptirip birlestirmesini istemistim.
mesela eski esime hobilerinden cupcakeler yapmistim. bilgisayar oynarken bi cupcake, kayak yaparken bi cupcake gibi.
ogretmen ve idealist bir sevgilim vardi. kalemkutusu ve rengarenk kalemler hediye etmistim. bir de ataturk un en sevdigi kitaplardan beyaz zambaklar ulkesi. finlandiya nin nasil kalkindirildigi hakkinda.
bir eski sevgil8m pek alisverise cikmiyordu. ona parfum. tisortler, gomlekler hediye etmistim.

gibi.

kiz arkadaslarima da takilar, parfumler, kitaplar filan hediye ederim siklikla.

ben sevdigim insanlar mutlu olunca mutlu oluyorum.

yalniz depresyonda oldugum doneme denk gelen 3 senelik bir sevgilim var. o kadar depresiftim ki o donem ona bi sey hediye etmedim. o biraz icimde kaldi. cok hak ediyordu.

.