hiç güzel sevilmemiş kadınlar

günümüzün sorunu. sonra ortada tuhaf psikolojide insanlar ordusu. aslında kadını erkeği yok ama ben kadınlar diyorum.
herkes bu kadar yaralıysa herkes birisini yaralamıştır demektir.

güzel sevmek ne demek bilmiyorum. özenli, hassas, karşı tarafı önceleyen, değerli hissettiren bir şekilde yaklaşmak zaten sevginin kendi içinde getirilen davranışlar. yalnız ister hipergami ister maymun iştahlılık, ister sosyal medya hesabındaki hadsiz ve sürekli pohpohlanma hali deyin, kadın kişisine, ilişki ilerledikçe '' bulabileceğimin en iyisi bu muydu ?'' sorusunu sorduruyor. dolayısıyla, körün gözü açılınca ilk kırdığı bastonu oluyor. o yüzden insanlar yoruluyor ve durum birden fazla kez tekrarlanınca, artık alemin enayisi ben miyim diyerek kabuklarına çekiliyorlar. bu konuda erkeklerin bir dahli veya suçu yok. ortaçağ kafası ve köylü kurnazlığıyla sex in the city oyunu oynanmaz. bir kaç jenerasyon kaybedilir, insanlık yeniden fabrika ayarlarına döner ya da dönmese de olur.

şimdi kime göre neye göre ?
ben olabildiğince bir kadını mutlu etmeye gönlünü hoş tutmaya çalışan biriyimdir. lakin öfke kontrol problemim olduğu için saman alevi gibi parlayıp camı çerçeveyi indiririm. yine de bırakın bir kadına zarar vermeyi tek bir kötü söz söylemem. nevrimi döndüren çok kadın olsa da tek birini kırmamışımdır şimdiye kadar. sinirlenince ağzımdan kötü bir söz çıkmasın diye sakinleşene kadar susmayı ve konuşmamayı tercih ederim. iletişim o anda kopar bende. benim bu yönümü anlamayanlar da çıkıp psikolojik baskı yapıyorsun diye çok ithamda bulundu. napayım abi 3. sayfa haberlerine manşet mi yapayım insanları?
türk insanının psikolojisi bozuk bence. en ince davranışlarınıza bile kılıf bulup suçlamada bulunabiliyorlar. kimse kusursuz değil biliyorum da.. neyse ne ya.
siz beni salın en iyisi. ben sevgiden de ümidimi kestim aşk yalan seks gerçek.

mütemadiyen kader tarafından yanlış kişilere zimmetlenen kadınlardır *.

bu bir yalan bu arada, hiç güzel sevilmemiş kadın olduğunu hiç sanmıyorum. bulunduğu yerden zamanında ayrılmayı becerememiş veya istenmediği bir yerde olmayı zorlamış insanlar var.

ben de tabii ki ergenlik ve geç ergenlik yıllarımda bu hataya düştüm ve bu zottirik duygulanımları yaşadım. burada bahsettiğim ve toştoş geçtiğim tüm kabız ilişkiler dahil olmak üzere, hepsinde başlarda gayet güzel sevildim. sonra bir noktada işler sarpa sardı. öz değeri korumak, öz saygıyı korumak adına, böyle hissetmemek adına o dönemeçlerde zor da olsa gitmeyi bilmek gerek. tam olarak o dönemeçten sonra başlıyor çünkü "kötü sevilmek ". sevgi ayrılmayı bilmeyi de içinde taşıyan bir duygu. kendi duygusuna sahip çıkan, değer veren insan sevgiyi öldürmemek ve saygıyı korumak adına ayrılmayı bilir. öteki türlüsünde artık sevgiden değil bağımlılıktan söz etmiş oluyoruz.

bu tür duygulanımların ciddi ciddi kişinin kendisi ile alakalı olduğunu düşünüyorum. duyguları insanların kafasına çekiçle vura vura alamayız.

son ex eniştelerinizden biri gerçekten bok gibi sevdi beni. perşembenin gelişi çarşambadan belli bir durumdu. uzaklaştım, deneyelim dedi. e iyi hadi bi daha bi deneyelim dedim, bu 2. deneme 1 hafta sürdü. 4 gün gözlem, 2 gün iç dünyada karar alış, 3. gün adama kapıyı gösteriş şeklinde ilerledi. tertemiz silktiri çektik çirkinleşmeden, kendimi kutluyorum. o çirkinleşti sonra ama o da onun ayıbı, yapacak bir şey yok :d. neyse, ez cümle bok gibi sevilmiş olduğum bir senaryoda bile ki bu gerçekten bok gibi sevilme hali, arabesk duygulara sürüklenmiş ve kendimi kurban gibi hissetmiş değilim. öyle bir sevgiyi kabul etmeyip işime baktım çünkü. kendi adıma muazzam bir gelişme, kutluyorum kendimi aklıma geldikçe.

bunu bir kez yapınca da sonrakilerde yapmak daha kolay oluyor zaten. güzel sevilmedim melankolisi, değişir umuduyla birine tutunup o kişinin gerçeğini görmeden kendi idealize ettiğiniz kişiyle ilişki yaşamaya kalmanız gibi bir saçmalıktan çıkıyor.

kendince çok seviyor da olabilir, ama sizin kabul edebileceğiniz sevgi şekli o değilse, değildir. allah aşkına onu bunu adam etmeye çalışmak gibi kezoluklarla uğraşmadan basıp gidin. o zaman böyle ağlayıp durmazsınız sağda solda.

ne kadar da cinsiyetçi bir başlık!

tek ve güzel sevildiğimi bildiğim için benim olmadığım kadındır.

o zaman sabahat ablamızdan tüm hiç güzel sevilmemiş kadınlarımıza gelsin

seni seven de sevmesini bilmemiş

kadın ya da erkek diye ayırmıyorum.
güzelce sevilmemiş insan, oturup hatayı kendinde aramalıdır.
bir insana hep mi kötüler denk gelir?
hayır.
demek ki bir yerlerde sorun var.

güzel sevilmek harikadır çünkü.
teşekkürler beni güzel seven, muhteşem anılar biriktirdiğimiz o harika kadınlar.
iyi ki siz.

çok güzel sevildiklerini hissettirildiği için kim bilir neleri göze almışlardır, o sevginin tarafında olmak için..

sonrası hayat tabi. yaşamalı görmeli yerinden akmış gelmiştir.

ne var ya ne var niye vuruyonuz böyle şeylerle bizi?
ama bir kere sevildim be harbiden var öyle adamlar güzel adamlar
bize ait olan bizi bulsun güzel kız kardeşlerim benim.

iliklerime kadar sevildiğimi hissettiğim bir adam vardı maalesef ona da ben yanlış yaptım.
genel olarak ilişkilerimi düşününce sevildiğim çok olmuş benim ya. ulan benim derdim neymiş o zaman.

istanbuldan ankaraya beni almak için gelip, beklemeksizin geri döndüğümüz ya da birlikte yerlere yatıp birlikte içli içli ağladığımız dostlardan sonra...
"internetçi" bir birlikteliğe "yüzyüze gelmeden" evet deyince başa gelen hadise. farkımız kalmadı malum ... öyle olunca da "bize ait" olmayan her davranışla karalanmaya kalkışıldık.
"yeter" dedik sonu gelmedi.. birgün birden dendi ki "yeter ya artık bok olmayacağım"...
oldu aşkım...
sıra bende mi yani ? bir ara yeter diycem aklın kalmasın..

işte bunların ailesi, kocası, sevgilileri afedersiniz ağızlarına s.ıçıyorlar. sonra siz sevince k.çları başları ayrı oynuyor. aslında diğerleri gibi davransanız size kendini sevdirmek için popolarını yırtarlar.

ne sevilmesi ya kadınların yarısı bugün de öldürmedi şükür diye diye yaşıyor bu hayatı.