hükümetin yanlışını söylemek dini açıdan sakıncalıdır

bir hayrettin karaman vecizesidir.
bunu tamamıyla sizin takdirinize bırakıyorum.

(bkz: söylenecek söz bulunamayan durumlar)
(bkz: ne desem gg)

bu dini açı, kaç derece acaba merak ettim. gelişine vurup göndereceğim de, açı önemli, sert ve gelişine vuracağım çünkü.

tuhaf. çok tuhaf. eğer saldırmak değil de eleştirmek için söyleniyorsa elbette hiçbir sakıncası yoktur. fakat saldırmak dinimizde yoktur.

aslında bu zihniyete göre, bir dini kural malum partinin faydasına değilse onu uygulamak da caiz değil. bunların dini, güç ve para olmuş. bu doğrultuda kendi hakimiyetlerine ters düşen her türlü din kuralı esnetilebilir veya değiştirilebilir. merak ettiğim bu hükümet gittiğinde ki elbet bir gün gidecek o zaman ne yapacaklar. bu yaptıklarının yanlış olduğunu kabul edip eskiye mi dönecekler. aldatıldık deyip işin içinden çıkmak bu kadar kolay olmamalı.

aslında, geçmişten, yakın tarihe ve günümüze olayın tümüne uzaktan bakınca dinin toplum için ne kadar da anlamsız ve güç sahibi olanların işine yarayacak şekilde tasarlandığını görebilirsiniz. din, en başından beri siyasetle var oldu ve siyaset ile tekrar yok olacak, er ya da geç.

sadece dini açıdan değil bence hayati açıdan da sakıncalı. iş bulamayabilir, işimizi kaybedebilir ya da mobinge maruz kalabiliriz. ama n'apmıyoruz? doğru bildiğimizi söylemekten geri durmuyoruz.

kırk yıllık müslümanım böyle bir din duymadım.

haramla günahı bana verin, dünyayı yönetirim.

geçmişte bu öğüte uymuş davutoğlu ve babacan vardı. zamanında dut yemiş bülbül gibiydiler, şimdi en üst perdeden eleştirip oy istiyorlar.

zaten yakında dini biz bulduk bizden önce din mi vardı diyecekler.

tabi canım ne sandınız, hatta iktidara oy vermek farzdır.

ben bu adamlarla aynı allah'a inanıyor olamam.

"haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır" demiş hz. muhammet mustafa.

"hz. ömer (r.a.) bir gün hutbede cemaate şöyle seslendi:

“ben haktan ayrılırsam ne yaparsınız ” cemaat içinden bir sahabe kalkarak cevap verdi:

“seni kılıcımla düzeltirim ya ömer!”

hz. ömer (r.a.) ellerini açarak;

“ya rabbi! sana şükürler olsun ki ben senden gaflete düşersem, senin adaletinden ayrılırsam, beni kılıcıyla doğrultacak cemaate sahibim” diye şükretti."

benim inandığım dinde böyle. bir devlet başkanını sıradan halktan biri kılıcıyla düzeltiyor. başkan da buna şükrediyor. hayal gibi.

doğrudur. muz dinine göre yaratıcıya şirk koşmaktan sonraki en sakıncalı eylemdir. *

hayırdır? hadis mi veriyor arkadaş haddi olmadan?

kadına bakarken boşalmanın orucu bozmadığını iddia eden bir adamın bir başka iddiası.

hükümetin yanlışını söylemek gerekir ancak. devletin emirlerine itaat etmek gerekir. isyan etmek caiz değildir. devlete itaat etmek farz hükmündedir.
bu aleyhte bile olsa hüküm böyledir. mesela haksız yere hapse atılan bir kişi hakkını sonuna kadar arayabilir ancak, yaşadığı bu haksızlıktan dolayı gidip bir devlet dairesini yakıp yıkamaz.

bazı siyasal islamcı, yahut ılımlı islamcı, amaaan işte içinde islamcı geçerek tanımlanan her insanın böyle garibime giden bazı söylemleri var, ilginçtir.

mesela bazı şeyleri kesinmiş gibi söylerler, ama kesin olarak söylemezler. misal; “farz hükmündedir” bunlardan biridir. yani farzdır demiyor mesela, değildir de diyemiyor. mabadımdan bir şey uydurayım diyor mesela birisi, bunu da kitaba uydurmam lazım, e kitapta da böyle bir hüküm yok, “gibidir” dersem de az buçuk aklı olan uyanır, şey diyeyim o zaman, “hükmündedir” diyeyim…

mesela yarın tkp iktidar olduğunda da, bu dinin muhterem din adamları, alimleri -yahut her ne zıkkımsa artık- ilgili kişileri çıkıp yine bu fetvayı mabadlarından atabilecekler mi meraktayım. çünkü o zaman da buraya gelip; mabadınızdan atıyorsunuz beyefendi/hanımefendi diyeceğimdir.

neden mi?
çünkü bunu söylemek fıtratımdan mütevellit farz hükmündedir. (!) söylemesem olmaz mı, olabilir belki bilmem. ama söylerim yani, neden söylemeyeyim?

kutsal kitabımızda böyle bişey yazmıyor. nereye bakıp söylendi bu laf acaba.

(bkz: bi yürü git dedirten dinci zırvaları)