iş yeri

işyeri, işçinin ve işverenin belirli bir hiyerarşide olduğu çalışma yeridir.

calistigimiz yer

hep soruyorlar:
aşk mı sağlık mı para mı? benim sıralamam önce sağlık, sonra aşk, sonra da para.
dolayısıyla benim için asla önceliğim olmadı iş yeri.

velasili bir iş yerinde çalışıyorum. özel hayatına kadar her şeye karışıyor kar. patronum dedi ki sana bu sene 500.000 tl kazandiricam. edepli bir hayatın olsun ve işleri takip et.
ben o akşam yanık olduğum çocuğu aradım ve sen varsan varım, para umrumda değil dedim ki hareketli özel hayat isimden kovulmak demekti.

benim standart kapitalist düzene göre çalışan bir kalbim ve beynim yok.

başlıkla tanımın uyumu gözlerimi yaşarttı.

iş yeri aş yeridir diyerek bu tezatlığa son verelim.

işyerinde kadın olmanın bir kategorisi olduğu.
arkadaşlar ben 17 yaşından beri non stop çalışıyorum. surda son birkaç senedir ara ara hayatımda ilk defa molalar verdim.
şimdiye kadar 20 senede 30 iş değiştirdim. en çok bana soracaksınız.
işyerlerinde kadın çalışan olunca yavsayan eden hep olur. bu sizin şahsınıza yapılan bir hakaret değil. mesafenizi sizkoruyacaksiniz.
ben kimsenin yavsamadigi iş yeri görmedim ki gerçekten deneyimliyim.
moralinizi bozmayın. mesafenizi koruyun. işinizi yapın. maaşınızı alın.
bu kadar.

üstteki yazara katılmamak elde değil.
ben de çalıştığım şirketlerde kadın yöneticilerim tarafından "ouzyaa gel seni evine bırakayım. ouzyaa işten çıkınca bana gidelim bir şeyler içelim." gibi bir çok şey işittim.
ama hep işime baktım. aldırış etmedim.
anlıyorum o da sonuçta bir kadın, benim mermer gibi sert ve pürüzsüz bir heykel gibi vücuduma bakınca iç geçiriyor ama sonuçta ilişkimiz iş üzerine. etik değil.
ha, bana aynı şeyi atıyorum,
misalen normal sözlükteki bir kadın dedi. olur!
evet...
yani ben de isterim bir kadını kendimle ödüllendirmek ama iş etiğime aykırı başta bahsettiğim şey.
ikisini ayrı tutmak gerek bence de.

türkiye de yaşıyorsam en çok amerikan konsolosluğunda çalışmak isterdim.
ikinci sıram fransa konsolosluğu.
üçüncü sıram belçika konsoloslugu.

bu ülkelerden birinde yaşıyorsam donutci -abd icin- ya da cukulataci dükkanı -fransa ya da belçika icin- açmak isterdim.

kafamda bir ise girip en az bes sene kalmak var.
zaten emekli oluyorum 7 senede.
en az bi 10 sene daha calismak istiyorum. hatta 20 sene daha olabilir.
60 yasina kadar calisabilirim bence emekli olsam da.

eurovison da bu sene dediler ki:-asla bitmiyor, bitmeyecek.

ben su sozu cok seviyorum:
hayat belki umdugumuz parti degildi. ama hazir buraya gelmisken biraz da diledigimiz gibi eglenelim.

düzenine alışık olduğum fakat beni her gün şaşırtan kaos.

sizden iyi olmasın bir kız arkadasım vardı işyerinde. eski calısıtıgım.
ortam nasıl demiştim.

bi tek en iyi erkek arkasımla konusuyorum demişti.
o iş yerinde 10 sene kaldı.

bir iki kisi yeterdi ki;)

kimisinin evidir.

galiba bensiz dönmeyendir. sabahtan beri zır zır arıyorlar. eeeee! bananeğğğğğ. beni salın diyemedim. dedikodu veriliyor arada, o yüzden seslenmiyorum. uçak modunda mı takılsam ya? cizıs kırayst.