izmir usulü kokoreç

sirkeci kral kokoreç'de yediğim bu güne kadar yediğim en güzel izmir usulü kokoreçti. temiz yerlerde yenilmesi şart diycem de bağırsak denen şeyin ne kadar temizi olabilir ki orası muamma.

izmir'e gelin de size kuyuda dinlenmiş kokoreç yedireyim, aklınızı kaybedin.
bu ne yaaaa falan diye şaşırın.
bir daha başka yerde kokoreç yiyemeyin*

sadedir ,istanbul'da malzemeden çalmak için biberlisini çıkarmışlar bunun , ilk görünce şok oldum . bu nasıl kokoreç mantığı dedim yani ,
sade bağırsak bile yarım ekmek 200 den aşşagi görmedim.
ağız tadıyla bile bok yiyemez olduk.

usul konusunda izmir'i bir tür hataylaştırma fikri gibi mi. (izmir'de hatay diye bir semtte var. laaann.. yoksa..!!)

hic yemedim ama canim cekti.

ben genel olarak hic kokorec de yemedim.

boyoz ile yenirse üstüne çiğdem çitlenirse ,abi izmirliyiz elitiz aslında kıroyuz belli olmasın diye uydururuz.

selçuk kuzu şişte de aynı hep kimyon, ben kendimi bildim bileli kuru kekik,tutam nanesiz, toz-pul bibersiz ,70 sonrası domates-sivride konulmaya ve ince kıyım sevilmeye başladı .
başlık altında yazmış biri kardeşimiz ,ege usulü kuyu yada derin kümbette yapılan kokoreçtir ,özgün yeri denizli'dir sonra ege'ye yayıldı . istanbul'da da dilim fırın olurdu işkembecilerde.,egeliler buna bakarak kuyu-kümbet olayını geliştirmişler.

kokorecin popüler olması en fazla 70 sene ,annem-dedemler istiklal caddesi balık pazarı-nevizade sokağı köşesinde otururdu ,annem evlenmeden bir kere yedim demişti galiba yazdım daha evvel çok eski karıştırabilirim 50-55 sene olmuş.
bu işin ilk çıkışı kasımpaşa sonra beyoğlu ,izmir kıçımı yesin.

ince kıyılmış kokoreci , domates-sivri ve baharat ile yerseniz yanında ayran tercih kola veya bira zevkini alırsınız. domates biber zırhtan geçirilip ızgarasız konulacak .
ekmek arası .
ilk kayıtlı belge ömer seyfettin romanı imiş bize atina'dan geldi balkan aperatifi -yemeği.

izmir'in hangi yemeği var ki kokoreci olsun izmir köfte bile istanbul işi.
annem böyle şeyleri muazzam yapardı , midye dolma ,kelle söğüş ,sarma ustası idi. zeytinyağlıların en güzelini yapardı . bunların üstüne yenen irmik helvasıdır. kurban işkembesini ham haliyle işlerdi. 15-20 sene balıkpazar içinde oturmuş biri ,istanbul'un tam göbeği, galatasaray 1945-1955 ve ara sıra sonrası . dedem 1963-64 vefat etti .

şunu da ekleyeyim rahmetli babam bu tip şeyleri ağzına koymazdı sucuk yediğini görmedim.

annem ise 90 yaşında hakka kavuştu vallahi 85-86 yaşında gittik kadıköy -rıhtım'da adem ustadan kokoreç yedik. bu iş damak tadı işi.
damak tadı olan boyoz yemez.

bu izmirlilerin dandik dandik sokak yiyeceklerini çok güzel bir şeymiş gibi şeyapmaları bana hep çok denyo gelmiştir ama kokoreçte haklılarmış. biz kokoreç falan yememişiz yıllardır. bi defa kokorece saygı yok klasik usulde. ince ince kıyıp domates biber atmak şey gibi böyle, kokoreç aslında güzel değil de sen onun o tiksinçliğini alıyosun sanki, şeklen bağırsaklıktan uzaklaştırarak ve domates biber gibi her şeye konulan şeyi ekleyerek daha "normal" bir hale getiriyorsun. izmir usulünde ise o kızarmış kısımlarının tadını daha güzel alıyorsun ve bağırsak yediğini ve yediğin şeyin tiksinç falan olmadığını tam olarak hissediyorsun.

bi de bağırsağı az iç yağı çok dandik kokoreci ince kıyımda gizlemek daha kolay oluyor. izmir kokorecinde hemen belli oluyor. mesela izmirde aslan yatağında belli olur atasözü aslan hemen belli olur diye söylenir. bu direkt olma halinin kokoreçteki yansıması gibi dd görülebilir izmir kokoreci