yönetmen koltuğunda francis ford coppola'nın yer aldığı 1996 yapımlı dram-komedi filmidir. film 1 saat 53 dakika sürmekte olup konu olarak; jack adlı bir çocuğun hikayesini anlatmaktadır. jack 10 yaşında bir çocuk olmasına rağmen, hastalığı onu olduğundan daha yaşlı gösteriyordur.
yönetmen:francis ford coppola
oyuncular:
robin williams
adam zolotin
jennifer lopez
fran drescher
diane lane
todd bosley
oyuncular:
robin williams
adam zolotin
jennifer lopez
fran drescher
diane lane
todd bosley
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "spawn" tarafından 11.05.2021 20:09 tarihinde açılmıştır.
1.
jack aynı zamanda francis ford coppola'nın yönettiği robin williams'ın başrol oynadığı 1996 yapımı bir film ama nasıl bir film?
jack, hücreleri dört kat hızla geliştiği için henüz iki aylıkken doğan bir bebek. film bu bilgiyi kısaca verdikten sonra bizi bu bebeğin 40 yaşında bir yetişkin gibi göründüğü 10 yaşına götürüyor. bedeni duygularından, düşüncelerinden dört kat hızla büyüyen bir çocuk. bu rolü robin williams dışında yakıştırabileceğim kimse yok. belki izlemeden önce yetişkin gibi görünen bir çocuk olsaydım neler yapardım diye bir kendinizi yoklayabilirsiniz.
filmin ana konusundan bağımsız olarak ışıklı ayakkabılar, ağaç evi sohbetleri, kızlara karşı kurulan ittifaklar beni çocukluğuma ışınladı ama aralarında öyle bir şey var ki, bir anda hiç tahmin etmediğim yerden ortaya çıktı. jack'in odasında oturduğu sahnede dayım da bana seslendi:
-nevermore pabucu yarım çık dışarıya oynayalım.
ışıklı ayakkabılarımı kapıp zıplayarak geleceğim bekle beni:)
jack, hücreleri dört kat hızla geliştiği için henüz iki aylıkken doğan bir bebek. film bu bilgiyi kısaca verdikten sonra bizi bu bebeğin 40 yaşında bir yetişkin gibi göründüğü 10 yaşına götürüyor. bedeni duygularından, düşüncelerinden dört kat hızla büyüyen bir çocuk. bu rolü robin williams dışında yakıştırabileceğim kimse yok. belki izlemeden önce yetişkin gibi görünen bir çocuk olsaydım neler yapardım diye bir kendinizi yoklayabilirsiniz.
filmin ana konusundan bağımsız olarak ışıklı ayakkabılar, ağaç evi sohbetleri, kızlara karşı kurulan ittifaklar beni çocukluğuma ışınladı ama aralarında öyle bir şey var ki, bir anda hiç tahmin etmediğim yerden ortaya çıktı. jack'in odasında oturduğu sahnede dayım da bana seslendi:
-nevermore pabucu yarım çık dışarıya oynayalım.
ışıklı ayakkabılarımı kapıp zıplayarak geleceğim bekle beni:)
devamını gör...
