kazım koyuncu

hayatımda tanıdığım dünyanın en naif insanlarından olan dostum ve kardeşim aynı zamanda meslektaşımın * hemşehrisi, büyük sanatçı.
her ikisi de aynı hastalıktan gitti
her ikisi de dünyaya sadece güzellik getirdi
her ikisi de giderken çok güzel anılar biraktı.
en önemlisi de her ikisi ülke gençliği için rol model olabilecek zeki, aydın, gözünü budaktan sakınmayan insanlardı.
ülkesini seven, haktan ve eşitlikten yana.
off ki offf....

kazım'ın "şikayet etmeden" gittiği doğrudur ama "bir şey demeden" kısmı kendi mütevazı kişiliğindendir.

onun sesiyle büyüdüğüm, konserini en ön sıradan izleyerek çocukluğuma muhteşem bir anı bıraktığım için kendimi çok şanslı hissediyorum. evimizde sony'nin plaklı müzik çaları vardı (özel bir ismi varsa bilmiyorum) ve mutlaka kazım'ın bir kaseti çalardı. hopörlere kulağımı dayar uyuyuncaya dek dinlerdim. gülbeyaz dizisinde görünce nasıl da sevinirdim.
neyse efenim işte, şimdi de kulaklığı takıp gecenin bu vakti balkonda oturarak bu muazzam sesi dinliyorum. avuç avuç içeceğim antidepresanlardan daha işe yarıyor sinir sistemim için.

sağlığında kimsenin tanımadığı öldükten sonra kıymete binen karadenizli merhum türkücü.

(bkz: kör ölür badem gözlü olur)

kokmuş çorabının diğer eşi çöpte...onu anlamak ortalamanın üzerinde bir müzik bilgisi ve seviyesi gerektiriyordu, sen zuğaşi berepe bilir misin? hiç duydun mu? ölmedi zaten, hala kulağımda...

#4018654
sayın yazar, kazım koyuncu yaşarken de çok seviliyor ve konserleri çok yoğun ilgi görüyordu. türkiye'ye 2005 yılından sonra mı geldiniz?
t: karadeniz'in yiğit devrimcisi, şair ceketli çocuğu. seni çok özlüyoruz kazım ağabey.
(bkz: kazımişi gzas vorert)

karşı evde doğsam hıristiyan olacaktım. arka evde bir ermeni olarak doğacaktım. sağ yanımızdaki evlerden birinde dünyaya gelsem alevi olacaktım küçücük bir evde laz olarak can buldum. nerede ve hangi kimlikte doğacağımız elimizde değil ama insan olmak elimizde

-kazım koyuncu

kazım koyuncu kim? dönercimiydi.