kimsenin umrunda olmamak

kendini önemsemeyen birisinin birilerinin umrunda olacağını düşünmesi çok sağlıksız bir düşünce.

insan kendi değerini kendisi belirler ama diliyle değil tabi tavrıyla, karakteriyle vs vs.

kendine hakettiğin değeri vermeye başladığında etrafındakiler seni istemediğin kadar umursamaya başlayacaktır. yani hayıflanıp durduğun şey zaten sensin kendini değiştir dünyan değişsin.

keşke. nassıııı kuul giriş yaptım sahneye? akıyor. sısıısıs

kimsenin umrunda olmamaktan ziyade kimsenin umrunda olmayacak kadar özgür olmak hoş duruyor ekranda. istisnalar olacak tabi.

üzgün üzgün ekrana bakmayın. yerim sizi.

çok tatlısınız.

beni pek kimse kaale almıyor sanırım. heralde az takipçim filan var diye. sanki boşluğa yazıyormuş gibi hissetmeme sebep oluyor.

değerli yalnızlık kavramını henüz özümsememişleri perişan eder...

kendine dost olmak altı boş bir söz değildir.
zamanınız vardır. bu dostluğu kurmak biraz zaman istiyor.

(bkz: kimsenin umrunda olmamak)

boyle bir baslik var zaten

ünlü düşmesi isimli ses olayını hatırlatır.