1.
yönetmenliğini jean‑marie poiré yaptığı 1993 yapımı film.
bu film sözlükte yokmuş. evet, sevgili film severler, filmlerin kapılarını açan adam olmaktan gurur duyar ve bu filmi de sözlüğe kazandırmaktan onur duyarım. gerçi sözlüğümüz öyle tuhaf bir sözlük ki, bu filmi başka bir isimle başlığı olabilir ve bu tanım oraya birden kendiliğinden “pır” diye uçabilir. eğer ki böyle bir durum yaşanmışsa ve bu tanım ilk tanım değilse, yukarıdaki boş boğazlığımı umursamamanız beni çok mutlu eder. glck.
film eski bir film ve kendi başıma olsam, açıp büyük ihtimalle izlemeyeceğim kesindi. neyse, kardeşim açtı ve biraz bakındım; sonra baktım, hayli komik ve gideri var, odaklanarak izledim. uzun zamandır film izlemediğimden midir bilmem ama bu filmi beğendim. şarkı yapmaktan film izlemeye zaman ayıramıyorum, gerçi bir oyuna kafayı takmış da olabilirim. glck.
içerik:
film, geçmişte sevdiği kadın ile evlenmek isteyen yüksek rütbeli bir askerin, onu almaya gittiğinde, saçma bir şekilde onu kovalayan babasını ok ile vurduktan sonra zamanda yolculuk yaparak geçmişi düzeltme seçeneği sunan bir büyücüye uyup, yanındaki hizmetkarı ile birlikte yanlışlıkla geldiği gelecekte yaşadıklarını izliyoruz. bu gelecek bizim için biraz geçmiş olsa da, onlar için oldukça fazla bir gelecek çünkü arada bin yıl kadar büyük bir zaman vardır.
kendi torunlarını gördükleri bu yeni dünyada arabalar, fabrikalar ve uçakları gördükten sonra biraz deli tavırlar sergilerler ve deliler hastanesinden zor yırtarlar. kendi torununu gören asker, onun sayesinde geldiği bu gelecekte kaybolmaktan biraz olsun kurtulur ve küçük de bir aşk hikâyesi izletirler bize, çünkü bu torun, sevdiği kadına çok benziyordur.
bu gelecek, onun için başka bir kabusu da yanında getirmiştir; çünkü soylu diye bir kavram neredeyse yok olmuştur. işçi sınıfı dediği yardımcısının torunlarından biri, onun geçmişte sahip olduğu kaleyi almış ve otel yapmıştır. bu çok zoruna gitse de, geçmişe tekrar dönmek için kalesindeki zindanını bulur ve oradaki büyü kitaplarını bulup geçmişe tekrar dönmeyi temenni etmektedir. tabii aradan geçen zamandan sonra ortada kitap falan kalmamıştır. neyse ki, büyücü kendi soyunu devam ettirmiş ve onlara bu yolcuya iletmesi için bir mesaj vermiştir. adamımız, büyücünün torununu bulduktan sonra iksiri ve büyülü sözleri alıp, hizmetkarını da alıp geçmişe döner; ancak hizmetkarının planları farklıdır.
filmde bilim kurgu, yani zaman yolculuğu, komedi malzemesinden başka bir şey değildir. ne zamanın işlenişi ne de onun oluşturabileceği riskler anlatılıyor. bir arada olamayacak iki aynı eşya haricinde bilim kurgu mantığına uyan başka bir şey yoktur; o da bana sorarsanız olmasa daha iyi olurmuş. filmin sonunda hizmetkar bir yolunu bulup kendine benzeyen torununu geçmişe yollar ama bu kimin umurunda?
komedi gözüyle izlerseniz oldukça komik ve güldüren bir film; ancak eğer bilim kurgu mantığı ile bakarsanız, gömmekten filmden bir şey anlamazsınız. komedi filmi olduğunu düşünürsek, “güzel” demekten başka bir şey yapmamalıyız. iyi seyirler.
bu film sözlükte yokmuş. evet, sevgili film severler, filmlerin kapılarını açan adam olmaktan gurur duyar ve bu filmi de sözlüğe kazandırmaktan onur duyarım. gerçi sözlüğümüz öyle tuhaf bir sözlük ki, bu filmi başka bir isimle başlığı olabilir ve bu tanım oraya birden kendiliğinden “pır” diye uçabilir. eğer ki böyle bir durum yaşanmışsa ve bu tanım ilk tanım değilse, yukarıdaki boş boğazlığımı umursamamanız beni çok mutlu eder. glck.
film eski bir film ve kendi başıma olsam, açıp büyük ihtimalle izlemeyeceğim kesindi. neyse, kardeşim açtı ve biraz bakındım; sonra baktım, hayli komik ve gideri var, odaklanarak izledim. uzun zamandır film izlemediğimden midir bilmem ama bu filmi beğendim. şarkı yapmaktan film izlemeye zaman ayıramıyorum, gerçi bir oyuna kafayı takmış da olabilirim. glck.
içerik:
film, geçmişte sevdiği kadın ile evlenmek isteyen yüksek rütbeli bir askerin, onu almaya gittiğinde, saçma bir şekilde onu kovalayan babasını ok ile vurduktan sonra zamanda yolculuk yaparak geçmişi düzeltme seçeneği sunan bir büyücüye uyup, yanındaki hizmetkarı ile birlikte yanlışlıkla geldiği gelecekte yaşadıklarını izliyoruz. bu gelecek bizim için biraz geçmiş olsa da, onlar için oldukça fazla bir gelecek çünkü arada bin yıl kadar büyük bir zaman vardır.
kendi torunlarını gördükleri bu yeni dünyada arabalar, fabrikalar ve uçakları gördükten sonra biraz deli tavırlar sergilerler ve deliler hastanesinden zor yırtarlar. kendi torununu gören asker, onun sayesinde geldiği bu gelecekte kaybolmaktan biraz olsun kurtulur ve küçük de bir aşk hikâyesi izletirler bize, çünkü bu torun, sevdiği kadına çok benziyordur.
bu gelecek, onun için başka bir kabusu da yanında getirmiştir; çünkü soylu diye bir kavram neredeyse yok olmuştur. işçi sınıfı dediği yardımcısının torunlarından biri, onun geçmişte sahip olduğu kaleyi almış ve otel yapmıştır. bu çok zoruna gitse de, geçmişe tekrar dönmek için kalesindeki zindanını bulur ve oradaki büyü kitaplarını bulup geçmişe tekrar dönmeyi temenni etmektedir. tabii aradan geçen zamandan sonra ortada kitap falan kalmamıştır. neyse ki, büyücü kendi soyunu devam ettirmiş ve onlara bu yolcuya iletmesi için bir mesaj vermiştir. adamımız, büyücünün torununu bulduktan sonra iksiri ve büyülü sözleri alıp, hizmetkarını da alıp geçmişe döner; ancak hizmetkarının planları farklıdır.
filmde bilim kurgu, yani zaman yolculuğu, komedi malzemesinden başka bir şey değildir. ne zamanın işlenişi ne de onun oluşturabileceği riskler anlatılıyor. bir arada olamayacak iki aynı eşya haricinde bilim kurgu mantığına uyan başka bir şey yoktur; o da bana sorarsanız olmasa daha iyi olurmuş. filmin sonunda hizmetkar bir yolunu bulup kendine benzeyen torununu geçmişe yollar ama bu kimin umurunda?
devamını gör...