levanten

tanzimat’tan sonra ingiltere, fransa ve italya’tan ticaret yapmak için osmanlı devletinin izmir, istanbul ve mersin gibi şehirlerine yerleşen, osmanlı tebaası olmadıkları hâlde seçimlerde aday olma ve oy kullanma dahil her türlü ayrıcalıklara sahip insanlar topluluğu. 20.yy’nin başlarında izmir’in %20’si bu topluluktan oluşmaktaydı. örneğin; buca ilçesi ingiliz levantenlerin kolonisiyken bornova fransız levantenlerin kolonisiydi. bugün bile buralarda gördüğümüz tarih yapıların bir çoğu levantenlerin yaşadığı konaklardır. cumhuriyetten sonra ulusal burjuvazi inşası sürecinde çoğu gitmek zorunda kalmıştır. kalan az sayıda levanten aile de türkleşmiştir. buradan son levantenlerle ilgili bir röportajı okuyabilirsiniz.

levant kelimesi köken bilimsel olarak osmanlı imparatorluğunun doğu akdeniz kıyısındaki topraklarına avrupalıların verdiği bir isimdir. bugünkü suriye, lübnan ve israil topraklarına tekabül ediyor.

osmanlıda liman kentlerinde yaşayan gayrimüslimleri tanımlayan sıfat. giovanni scognamillo nun otobiyografisini yazdığı beyoğlunda bir levanten adlı kitabı da okunmaya değer bir eserdir

fransızca, "güneşin doğuşu" anlamına gelen lever sözcüğünden türemiştir. doğu akdeniz ülkelerini tanımlamak için kullanılır. bundan türetilmiş olan levanten de, avrupalı bir aileden gelerek, bir doğu akdeniz ülkesi olan osmanlı topraklarına yerleşenleri ifade etmektedir.

levanten

osmanlı devleti içinde özellikle tanzimat sonrasında büyük liman kentlerinde yoğunlaşan ve ticaretle uğraşan hristiyanlara denir.

argo tabiri ile tatlısu frenki, osmanlı devleti içinde özellikle tanzimat sonrasında büyük liman kentlerinde yoğunlaşan ve ticaretle uğraşan hristiyanları tanımlamak için kullanılır.

ilk olarak, doğu roma imparatorluğu ve ceneviz arasındaki denizcilik ve ticaret alanlarındaki iş birliğiyle, başta galata bölgesi olmak üzere cenevizliler doğu akdeniz ve karadeniz kıyılarına yerleşmeye başlar. anadolu ve balkanlar'da doğu roma'nın yerini alan osmanlıyla bu ittifak yerini bir başka latin kökenli devlet olan venedik'e bırakır. yükselme devrinde ise başka bir ittifak oluşur. 1536 yılında kurulan fransız-osmanlı ittifakı ile bu kez fransız tüccar sınıf, kıyı bölgelerine yerleşmeye başlar. bu fransız ve italyan (cenovalı, venedikli) tüccarlar kendi arasında ve kısmen yerel yunanlılar ile karışarak, levantenleri oluşturur. bu dönemdeki en önemli ortak özellik ise toplumun roma katolik kilisesi'ne bağlı olmasıdır

sanayileşme sonrası ham madde arayışına geçen avrupalı devletler, osmanlı'nın akdeniz kıyılarındaki nüfus varlıklarını arttırırlar. başta ingilizler olmak üzere diğer batılı devletlerden de osmanlı'ya göçler olur. örneğin 19. yüzyılda istanbul'a yerleşen almanlar, istanbullu almanlar ya da boğaz almanları adı verilen toplumu oluşturur. bu yeni nüfuslar da levanten nüfus ile karışarak genişletilmiş/modern levanten kavramını oluşturur. yeni göçler, toplumda protestanlık kökenli mezheplerin de görülmesine yol açar.

avrupa kökenli cemaat.