lise aşkıyla evlenmek

lisedeyken müdür yardımcısı öğrencilerin sevgili olmasına çok karşıydı
fakat kendisi lise aşkıyla evliydi
hocam korkup da soramadığım sorum var size ''çok mu pişman oldunuz?''

imrendiğim ilişkidir.

belki de dünyanın en şanslı insanlarıdır. malum değil lise, üniversite de bile hayatimin aşkıyla herhangi bir çarpışma sonucu tanışmamış okulu öyle bitireceğim. ah şu saçma ergen dizileri. hep onlar yüzünden bu saçma ve gereksiz beklentiler.

lise de biriyle tanışıyorsun ve bu kişiyle evleneceğini bilmeden ilişkiye devam başlıyorsun. üniversite okuyorsun ve hala birliktesin. millet gıpta ediyor tabi. okul bitiyor ve evleniyorsun. cidden çok enteresan. bu insanların şansından istiyorum.

bu durumun bende bir ihtimali bile yok zira lise aşkım yok ve artık biraz geç.

ben zamanında helal olsun demiştim, fakat sonra ne olduysa çocuk yaptılar ve boşandılar. fazla imrenilecek bir durum değilmiş aslında, bunu da yazın bir kenara gençler.

ben çok üzülüyorum böyle insanlara. arabayla bir yerden bir yere gidip yoldaki hiçbir güzel ya da çirkin manzarayı görmüyorlar. şahsen eşimle 28 yaşımda tanıştığım için çok şanslıyım. değerini biliyorum. binlerce dansöz var.

güzel olur diye imreniliyor bende imreniyorum ama kötü biten örnekleride çok ama lisede mantık kullanmıyorsunuz aşk meşk hislerinde hiç o yüzden farklı bi aşk lise aşkı.

saçmalık. o çocuğun ebeveyni olsam gücüm yettiğince karşı çıkarım. çünkü lise çağı erişkinliğe gidilen yol demek. daha çocuksun erişkin değil. mezun olur olmaz nikah masasına oturmaları çok yanlış. hayatı iyi kötü tecrübe etmemiş iki insanın böyle yanlış kararlar alması çok normal. normal olmayan bu duruma rıza gösteren ana babaları.
öyle ana babaya da yazıklar olsun. insan önce çocuğunun kendi ayakları üzerinde durmasını istemeli, bu bize 'yük' oluyor hadi bunu evden postalayalım ne hali varsa görsün dememeli.

bi kaç yıl geçtikten sonra yani bu çocuklar bedenen birbirlerine doyduktan sonra sancılı boşanma süreçleri yaşanıyor. hele bir de ortada çocuk varsa vay ki ne vay. dert ikiye katlanıyor üstüne velayet kavgaları ekleniyor.
tabii ki uzun yıllar mutlu mesut yaşayan çiftler elbette vardır ama o meşhur söz asla sekmez "istisnalar kaideyi bozmaz."
flört edilsin, sevgili olunsun artık adına ne istiyorsanız koyun ama evliliği evcilik zannetmesinler.
evlilik toplumun dayattığı meşru 'sevişme' alanı değil, iki insanın hayatını devlet onayıyla paylaştığı bir müessesedir.

genellikle çok romantik görünen eylemdir.

lakin işin aslı öyle değildir. sanıldığı gibi aşırı aşık olduğunuz için evlenmezsiniz lise aşkınızla. ilk olduğu için, toplum böyle beklediği ve istediği için, çocukluktan yetişkinliğe beraber geçerken, birbirinizi her yönden değiştirip aynılaştığınız ve sanki dünyada sizi ondan başka kimse anlayamazmış sandığınız için evlenirsiniz.
eğer kendinize biraz zaman verip, lise aşkınızla 30 yaşınızdan önce evlenmezseniz, asla yapmayacağınız bir şeydir bu. insanların zevkleri, hobileri, korkuları, acı eşikleri, hatt dinlediği müzik bile yaş aldıkça yaşadıkça değişir. hatır için evlenilmemeli.

aman düşman başına.
lisede heveslendiğim bir bağyan vardı. meğerse içim kaşarın reklam yüzü imiş. 2 kişi 10 kişinin arasına kavgaya gittiğim kardeşim dediğim bebe ile aramı açtı.* gene de iyi oldu 2 karaktersizden kurtuldum. değil dünyaları ahiret saadeti verseler gene kabul etmem. edersem de kafasına kese kağıdı geçiririm.*

yapılabilecek en büyük hata olduğunu düşünüyorum. karakteri oturmamış, ne istediğini tam olarak bilmeyen ve fikirleri yeni yeni oluşmaya başlamış iki kişinin evliliği çokta iç açıcı olmaz. başta göz yumduğunuz her şey sonradan bir dağ gibi oluyor karşınızda. olgunluk dönemimizde, mantığımızı öncelikli konumda tutarak karar vermemiz gerektiğini düşünüyorum. çok ciddi bir şey evlilik, riskli de.

lise aşklarımızla grup yapıyorduk :d nasıl evleneyim yahu

işi garantiye almaktır. sinsi seni..

lisedeyken aynı sınıfı paylaştığım insanlar, lisedeykeyken sevgili olup üniversiteden mezun olunca evlenmişlerdir. instagramda gördüğüm kadarıyla da mutlular ama ördek sendromu da olabilir.

biraz erken davranmaktır. daha o yaşta ne kadar insan tanıdın da hemen karar verdin dedirtir.

(bkz: başlığın altında olanlara imrenmek için başlığın altında olanlar.)

avantajları ve dezavantajları olan durumdur.

sadakat daha kolaydır zira alışkanlık haline gelmiştir. birlikte büyündüğü için arada bir uyum ister istemez olur. geçim konusunda kendilerini geliştirmiş olurlar. içlerini rahatsız edecek bir geçmişi olmaz karşı tarafın. özledikleri kimse olmaz. güven sorunları pek olmaz.

amma velakin orta yaşları zor geçer. daha önce de dedim, hayat geçiyor ve ben ne yaşadım ki hissi bu kişileri çok kötü sarsar. böyle bir çift olan akrabalarım orta yaşlarında 2 sene ayrı kalıp tekrar barışmışlardı mesela. açık evlilik yaşamaya veya swinger olmaya en uygun da çift türüdür aslında.

hayatta hiçbir yol toz pembe veya kolay değil.

anadolu kız lisesinin ilk erkek öğrencilerinden biri olarak başıma gelmeyen bir durumdur. evliliğe her zaman olumsuz bakmışımdır. öyle bir düşüncem olsaydı kesinlikle böyle bir adım atmazdım. her insanın karakteri yaşı büyüdükçe değişir. ne bu riski alırdım ne de uğraşırdım.

üniversite arkadaşım 10 yıllık sevgilisi ile evlenmeye karar vermiş. on yılın sonunda karar verebildiklerine şaşkınım.

genellikle böyle evliliklerde şaşırdığım şey bu. uzun yıllar sevgili olarak yaşayıp bir anda 'haydi evlenelim' diyorlar. gerçi ben kısa sürede evlenenlere de şaşırıyorum. evlilik benim için başlı başına bir şaşkınlık.

saçma sapan bir şovdur. vizyonsuzluktur.

yıllarca anlatılacak olaydır. dilden dile dolaşır, kuşaktan kuşağa anlatılır. erkekte askerlik anıları gibi kadında da lise aşkıyla evlenmek sıkılmadan herkese anlatılır.