bol distorşınlı gitarlar, çığlık çığlığa vokaller ve dakikada 240 bpm davulun sunduğu o tahribat artık insana yetmez... insan daha kaotik, daha mekanik, daha matematiği bozuk bir şey arar...

işte tam da o noktada bir şekilde aphex twin'in come to daddy albümüne denk gelirsin. ilk dinleyişte ''bu ne lan!'' diye bağırmazsan olmaz o iş... ama o arkadaki ritmik dehşet bi şekilde bilinçaltına işler...

sonra bir bakmışsın ki cannibal corpse arayan adam richad d james'in ventolin parçasında huzur bulmaya başlamış, davul sevdasından kendini stüdyolara vermiş insan druqs albümündeki matkap davulu analiz ediyor... ameliyat eldiveniyle gitar çalan progresifçi çocuklar ''adam sinüs dalgasıyla şarkı yazmış...'' diye takdir toplamaya çalışıyor...

birisi "oğlum bu da elektronik işte" dediği an refleks olarak "ama aphex twin farklı..." cümlesi çıkar ağızdan. artık aphex twin de onlardan birisi olmuştur, konu aphex twin olunca metalcinin tür takıntısı bir anda ortadan kalkar; adam resmen onursal metalci ilan edilmiştir.

her metalci bir gün aphex twin'i koyuacak, kollayacak, savunacak... hatta ''tool insan üstü müzik yapıyo herkes anlamaz...'' tartışmasının yerini bir saatliğine de olsa ''aphex twin acaba sosyopat mı yoksa dahi mi?'' tartışması alacak...
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"metalcilerin aphex twin'i koruyup kollaması" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim