muşlettin amca

edirne karaağaç eşrafından. bugün ölüm yıldönümüydü. cevcet’le yeni geldik kabristandan.

‘edirneli filozof’ olarak bilinir. kuku bey amca’nın öğrencilerindendi.

cennet mekan.

kendisi her zaman takım elbisesi ve fuları ile gezerdi. ülkenin yetiştirdiği en nazik, kültürlü, bilgili insanlardan bir tanesiydi. kütüphanesinde okuduğu kitapları görseniz inanamazdınız.

şimdi erecto pazarda satıyor o kitapları. nurlar içinde uyusun muşlettin amca...

abdestinin suyu yerden havlusu yelden gelir mübarek bir zât idi.

#3389488
#3869120

kendisi hakkında hiçbir fikrim yok ama ölüm yıl dönümünde bir şaibe var gibi. iki entry. iki farklı tarih. aynı yazar.

ben gurion nickli yazarın kahve arkadaşı sanırım.

ben gurion'a fısıldayan adam. bilmediği konu yok.

kavede otururken çekilmiş bir resmi.

türk musikisinin aşıkıydı.
bir ramazan gecesi sultan ahmet camiinin yan pencerelerinden birinde durup içeride teravih kılanlara bakarken, cama vuran yağmur damlalarından ritm duygusunu alıp şair olmanın yollarina düşmüştü. musikiyi hocası hafiz efendiden ve yenikapi mevlevihanesinden öğrenmişti. daha sonra enderun musiki mektebinde dersler vermişti. bestekar ve hanende oluşu ile harikulade okuyuş tavrı var idi. eserlerinde azamet vardır. karaağaç'ın gururudur.

karaağaçtaki tahta kaveye girerken şapkasını dizine doğru iki üç kere vururdu. sonra masasına oturur, şapkasını önüne koyar ve günlük gazetesini göz atardı. cahillerle asla sohbet etmez, iskemlesine asla eğilip bükülmezdi.

"eskimo folklor oyunları ıslahatı"
adli yayımlanmamış bir eseri vardır.

türki cumhuriyetlerde, nurmemet şopargeldi muşlevî olarak bilinir.

sayın pek muhterem amcamızın kütüğü cihan-ı hülya herhalde, galiba sanırsam.

rahmetli şazimet teyzenin fuckbuddy‘si.

fötr şapkayla dolaşır sıklıkla. tahta kahvede halkı bilgilendirirdi.

boynundaki fularına kadar giyimine dikkat ederdi. anlattıkları sanki çok ünlü bir romandan alıntıymış gibi etkili ve göz kamaştırıcıydı. bugün ölüm yıldönümü, saygıyla...

ben kendisini titrek elleriyle ceketinin cebinden çıkardığı sararmış daktilo basım eşkiya belgeleriyle tanıdım. sigaradan sararmış sağ elinin işaret parmağıyla fotokopide açılıp katlanmaktan yırtılıp seloteyple bantlı bir yeri göstererek kartalkaya’nın 100 adım karşısındaki ilyas ağa değirmeninin şarkî köşesinin temelinde 5 kazan mal var ama mal efsunlu papaz lazım dedi. kimin amcası memurlar takip ediyordur n’apıyon dedim! doğru söylüyorsun dedi, sararmış kâğıtları tekrar ceketinin cebine koyarken.

sonra urfalı karanlık bi tip geldi, masaya 30 cm iki pirinç çubuk koydu, 50 metreye kadar bulamayacağım boşluk yok dedi, ayrıldım ben!

" malumdur ki milletler emvac ı hadisat içinde yuvarlanan gemiler gibidir...

pusulasiz derya yı meçhuliyet i şuuna atılanlar nasıl hedef i hareketten uzakta bocalayıp kalır ve her yeni havaya göre bir istikamet almak zaruretinde bulunur...

ve hadisat ı atiyye hakkında keşif ve tahmine hadim nukat ı malumeden mahrum olur ise, devlet gemisine belli bir istikamet verilmez ve nereye nereden hangi emin bir vesait ve alât ile gidileceği tahkik ve tayin olunarak temin edilemez ise o kadar kıymetli olan hayat ve mukadderat ı millet tamamen tehlike ve zulmâta atılmış bulunur evlat"
dediydi rahmetli muşlettin amca kahvede.

hala o zaman ne demek istediğini tam anlamadım...

tahta kahvede rahle i tedrisinden geçen şüphesiz ki âlim olurdu.

aklın keşfedildiği ortaçağ dönemini evelallah sayesinde geçtik. geçemeyenler ağlasın ...

tedrisinden geçemedik ama tetriste epey bir level geçmiştim zamanında. sayılır mı.

benden aldığı borç parayı kavedekilere çay ısmarlayıp boş delikanlılık yapınca ödeyemediği için evine haciz gönderip çiçekli lazımlığını elinden almıştım.

6 ay bastona dayanarak sıçtı rahmetli.

vefatıyla, kültür, bilim ve edebiyat dünyamızın bir fetvâ ve içtihat kapısı kapanmıştır.