1.
siraj albasha tarafından çekilen kısa film; majid hamo adlı oyuncu rol almış iken film ise 2021 yılında yayınlanmış ve ödül aldığı bilgisi verilmiştir.
kendi hayatında mutsuz olan ve ancak diğer hayatlara iz bıraktığı zaman mutlu olabilen bir palyaçonun insanları ve özellikle de çocukları mutlu etme çabasını konu ediniyor.
genç adamın uyandığında bile mutsuz olduğu görülüyor, hayattan ve canından bezmiş gibi görünüyor, hiç gülümsemiyor, tâ ki palyaço kılığına girip çocukları mutlu etmeye başladığı zamana kadar...
ayakkabılarının bağcığını bile bağlayacak dermanı bulamıyor kendisinde, yolda yürürken dikkatsiz davranıyor, bir arabanın altında kalması muhtemeldi, son anda kurtuluyor.
bir inşaata gittiği görülüyor, intihar etmek için gittiğini düşündürüyor olsa da belki de palyaço olmak için gitmiştir, kendi hayatında mutsuzluktan ölse de başkalarına " mutlu ol " diyebilmek için.
hüzünlü palyaçonun çocukları eğlendirmesi, güzel vakit geçirmesi, sonrasında ise evine dönmesi ile filmin sonlarına doğru yaklaşılıyor.
filmde dikkatimi en çok çeken şey şuydu;
palyaço insanları mutlu ettikten sonra gülüyor, ancak başka insanlara iyi geldikten sonra mutlu olabiliyor, onun mutluluğu kendi iç huzurundan değil, diğer insanların mutluluğundan geçiyor, diğer insanlar mutlu değil ise kendi de mutsuz, bu doğru veya yanlış bir şeydir, tartışılır ancak insan mutluluğunu diğer insanların varlığı üzerine temellendirmemeli belki de.
diğer insanlar bir gün vardır, bir gün yoktur çünkü, kimse hayatımızda sonsuza dek kalamaz, mutluluğumuz önce bizim içimizden gelmeli, önce kendi içinde bulmalısın onu, eğer mutluluğu başka bir insanın varlığına koşullandırırsan bir gün o olmadığında mutsuz olursun, mutluluk kimselerde bulmadan önce kendi içimizde bulacağımız, bulduğumuz bir şey olmalı, kim bilir?
film üzerine bir soru;
kendinden önce diğer insanların mutluluğunu düşünüyorsan kendine şunu sor, peki senin mutluluğunu kim düşünüyor?
sen ağlarken ağlayan kaç kişi var?
kendi hayatında mutsuz olan ve ancak diğer hayatlara iz bıraktığı zaman mutlu olabilen bir palyaçonun insanları ve özellikle de çocukları mutlu etme çabasını konu ediniyor.
genç adamın uyandığında bile mutsuz olduğu görülüyor, hayattan ve canından bezmiş gibi görünüyor, hiç gülümsemiyor, tâ ki palyaço kılığına girip çocukları mutlu etmeye başladığı zamana kadar...
ayakkabılarının bağcığını bile bağlayacak dermanı bulamıyor kendisinde, yolda yürürken dikkatsiz davranıyor, bir arabanın altında kalması muhtemeldi, son anda kurtuluyor.
bir inşaata gittiği görülüyor, intihar etmek için gittiğini düşündürüyor olsa da belki de palyaço olmak için gitmiştir, kendi hayatında mutsuzluktan ölse de başkalarına " mutlu ol " diyebilmek için.
hüzünlü palyaçonun çocukları eğlendirmesi, güzel vakit geçirmesi, sonrasında ise evine dönmesi ile filmin sonlarına doğru yaklaşılıyor.
filmde dikkatimi en çok çeken şey şuydu;
palyaço insanları mutlu ettikten sonra gülüyor, ancak başka insanlara iyi geldikten sonra mutlu olabiliyor, onun mutluluğu kendi iç huzurundan değil, diğer insanların mutluluğundan geçiyor, diğer insanlar mutlu değil ise kendi de mutsuz, bu doğru veya yanlış bir şeydir, tartışılır ancak insan mutluluğunu diğer insanların varlığı üzerine temellendirmemeli belki de.
diğer insanlar bir gün vardır, bir gün yoktur çünkü, kimse hayatımızda sonsuza dek kalamaz, mutluluğumuz önce bizim içimizden gelmeli, önce kendi içinde bulmalısın onu, eğer mutluluğu başka bir insanın varlığına koşullandırırsan bir gün o olmadığında mutsuz olursun, mutluluk kimselerde bulmadan önce kendi içimizde bulacağımız, bulduğumuz bir şey olmalı, kim bilir?
film üzerine bir soru;
kendinden önce diğer insanların mutluluğunu düşünüyorsan kendine şunu sor, peki senin mutluluğunu kim düşünüyor?
sen ağlarken ağlayan kaç kişi var?
devamını gör...