mutluluğu başkasının mutsuzluğunda aramak

kendi mutluluğuyla meşgul olamayan insanın başkasının mutsuzluğu ile kendini tatmin etme durumu.

fenerbahçe şöyle fenerbahçe böyle yazana kadar şampiyon oluyorsun her sene şöyle ya da böyle şampiyonluğuna sevin. açtıkları başlıklardan ne kadar boş insan oldukları belliyken birde insanları tuttukları takımlar üzerinden karaktersizlikle suçluyorlar. buraya gelip insanların mutsuzluğundan beslenmek asıl karakter zaten haklısın sen aynen devam et.

bir de şunu söylemek gerekir kendi başlığından yalnız kalınca yan hesaplarından kendi başlığını üste taşıma istersen nefretin iki katı oluyor. fenerbahçelinin karakteri ya da karaktersizliğine kadar kendi karakterine bak belki bir şey bulursun.

normalde bu boş konularda konuşmam ama sürekli olarak insanlara sallamak yanlış bunu söylemek ve belirtmek istedim. anlar mı derseniz anlamayacağına eminim ama ben buraya bir şerh düşeyim belki nasiplenir.

genellikle refah seviyesi çok da yüksek olmayan 3. dünya ülkelerinde yaşanan bir durumdur. hatta daha da spesifikleştireyim. çoğunlukla orta doğu insanlarının yapacağı türden bir harekettir. bizim ülkemiz de buna dahil. hatta başı bile çekebiliriz bu konuda.

karşımızdaki kişinin bizden daha mutlu olduğunu hissettiğimizde ''o benden daha mutlu olmamalı'' düşüncesiyle ona zarar vermeye, aşağı çekmeye çalışıyoruz. birinin bir başarısını farkettiğimizde onu tebrik etmek yerine moralini bozmaya çalışıyoruz. şevkini kırmak istiyoruz ki mutluluk seviyesini bizimkine yaklaştırıp kendimizi yalnız veya aşağı hissetmeyelim. yani direkt veya dolaylı olarak onun kötülüğü için çabalıyoruz. o kadar aşağılık ve ilkel bir huy ki bu.

daha geçen gün akrabasının gazozuna ilaç atan bir kadın gördüm haberlerde. * olayı tam bilmiyorum ama araştırsak işin içinde kesin bir kıskançlık vardır. tahmin etmek zor değil.

büyü yapan mı dersin, aklınıza gelebilecek ve hatta gelemeyecek tarzda kötülükleri ahlak süzgecinden geçirmeye gerek bile görmeden yapabilecek kapasitede olan koca bir güruh var ülkede. sokakta, devlet dairelerinde, iş yerinde, akrabalarınızın arasında ve hatta bazen de kendi evinizde. her yerdeler bu insanlar.

iğreniyorum lan sizden. çok ciddiyim. hatta kusmuklu iğreniyorum. her gün sizin gibi insanlara maruz kalmak yoruyor beni. sonra diyorlar ki sbasçın neden çoğu kişiye karşı bu kadar soğuksun? çünkü soğuk davrandığım kişilerin çoğu yukarıda yazdığım güruhun içindekiler.

dünya hassas kalpler için bir cehennemmiş ya hani. gerçekten cehennemi yaşattınız bana. sadece bana değil. benim gibi düşünen insanların tamamına yaşattınız. sizin yüzünüzden nasıl kötü olunur onu öğrendim. yavaş yavaş taşlaştı lan kalbim. iyi mi ettiniz kötü mü onu da bilmiyorum.

bunları yaparak mutlu olacağını düşünenler... hiçbir zaman mutlu olamayacaksınız.

#3677936
ben daha üstüne ne yazayım.

"sizin yüzünüzden kötü olmayı öğrendim"
"iğreniyorum lan sizden"
daha denilecek bir şey yok.

ama inadım inattır.
beni benden alırsan seni sana bırakmam.
all alırsın beni benden. yok istersen öldür ben ben olarak öleceğim siz bu iğrenç kalple acı içinde yaşayabilirsiniz. seçim insanın kendinin.

bir normal sözlük geleneğidir aynı zamanda.
işin içine büyü girdi mi bilmiyorum ama içeriklerinin büyük çoğunluğu, başkalarının içeriklerinden yola cikarak nefret saçma olan azımsanmayacak bir kitle var burada.
sorsan asla ilgili değiller ama okuyunca metin aralarındaki kudurmusluk köpüre köpüre ekrandan taşıyor.
ayrıca
(bkz: nick vermeden bir yazara seslen). turnusol gibi başlık.

evli çiftlerin birbirine olan aşklarını çekememe olarak tezahür eder bazen de.
bu mutlu çiftlerin birbirine söylediği sevgi sözcükleri, birbirine hitapları batar.
neymiş kocam diyomuş, aşkolatam diyomuş.
e sen de koca kediye ben doğurdum diyosun?

kapitalizmin ana fikri budur. nokta.