neden sevgilin yok sorusu

duygusal ilişkilere karşıyım çünkü.* hem ne gerek var değil mi?

sevgili aramakla bulunmaz ama bulanlar hep belasını arayanlardı. bla bla.

manyağım ben o yüzden.

çünkü kimse beni beğenmiyor. *

"mikro aldatmalar" çağı çünkü. ya ufak tefek aldatmalara göz yumarsınız ya da fark etmemiş gibi yapıp devam edersiniz. fark etmemiş gibi yapıp devam ederseniz ilişkiniz sorunsuz yürür. ama ben görmezden gelemiyorum, sorun orada. kendime duyduğum saygı o kadar üst seviyede ki, bunu kendime yapılmış bir saygısızlık olarak alıyorum ve sınırımı tam o noktaya çiziyorum. bu da beni ya "mağara adamı" yapıyor ya da "medeniyetsiz bir ayı."

aldatmak için birinin yatağına yatmış olmanız gerekmiyor. sınırı buraya çizdikleri için sen gözünle sevgilini başka birisiyle basmadığın taktirde aldatılmış sayılmıyorsun ve sadece şüpheci ya da kafada kuran biri oluyorsun. böyle bir konfor alanı yaratmış insanlar kendilerine.

-karşı cinsten gelen ilgi hoşuna gidiyorsa bu aldatmaktır.
-ilişkin varken hala başkalarından ilgi arayışın varsa bu aldatmaktır.
-başka insanlara flörtöz şekilde yaklaşmak, araya bir sınır koymamak aldatmaktır.

liste uzar gider. kibirli biri gibi görünmek istemem ama biriyle sevgili olmak benim için zor bir şey değil. ama istemiyorum. gerçekten, 27 yaşına geldim ve hala sadakatin ve saygının ne olduğunu kavrayamamış insanlarla vakit kaybetmek istemiyorum. birinin sırtına sırtımı güvenle verebilmek istiyorum. ama maalesef, sosyal medya çağında çok zor. özgürlüğü ve medeniyeti sevgilin varken de bir ilişkin yokmuş gibi takılabilmek zannediyorlar. sınırların dışına çıkmamayı kısıtlanmak zannediyorlar. halbuki alakası yok.

çünkü herkesin illa manitası olacak diye bir kanun yok.

sevgili yapmak bir zorunluluk olmadığı için olabilir. çevremde karakter ve dış görünüş olarak benlik diyebileceğim kişi yok.

sürekli ilgi istiyorlar çünkü. hiç benlik değil.*

mantıklı ve sağlıklı bir insan olduğunuz için. muhtemelen yalnızlığınızla da derdiniz yok.

genelde yalnızlıktan korkan insanlar, duygusal olarak eksik olan bireyler , öz saygısıyla alakalı kompleksi olan kişiler hayatlarında sürekli bir ilişki isterler. onların yaşamlarıyla alakalı mutluluğa, yapıcı bir motivasyona sahip olmaları illa hayatlarında birinin olmasına bağlıdır. bu yüzden hayat odakları hep "diğeri tarafından sevilmektir."

bu tarzda bir kadın arkadaşım var. neredeyse 40 yaşında olmasına rağmen, hayatındaki tek derdi sadece "bir erkek arkadaşının olması." sizinle kurduğu iletişimde, erkekler dışında hiçbir şey hakkında konuşamıyor. derdi hep erkekler... kendisinden yaşça küçük olmama rağmen, daha olgunum. psikolojik olarakta daha güçlüyüm. bu yüzden, sürekli fikir almak adına dadandığı kişi de benim zaten .. dolayısıyla, iletişim kurarken inanılmaz boğuluyorum. bazen direkt görmezden geliyorum. dün gece aramasına cevap vermedim mesela. bazen mesajlarına dahi saatler sonra dönüyorum. bu benim ona karşı çizdiğim sınırla alakalı bir durum. abarttığında, duvarlarım devreye giriyor.

bu arkadaşın sayesinde fark ettim ki duygusal ilişki kurmaya takıntılı insanların problemleri düşündüğümüzden derin. bu tarz insanlar sürekli ilişki yapmaya / evlenmeye çalışarak, kendi içlerindeki noksanlığı yamamaya çalışıyorlar. psikolojik desteğe ve öz değerin kendilerine kazandırılmasına ihtiyaçları var. bu hemen olacak bir süreç değil, yıllar gerekiyor bazen.

kısaca, sağlıklı olan bizleriz. "bir ilişkim olursa olur, olmazsa da sorun değil yani " diyebilen herkese selam olsun.