nöbet kulübesi

askerde nöbet tutanlar bilir.
burası dünyanın en iyi terapi mekanıdır.
çapınla her konuyu konuşursun
konuştuklarınız o kulübeden dışarı çıkmaz.
tabi bi yandan da vatanı korursunuz o ayrı.

kışları soğuk ve buz gibi, yazları da sıcak ve cehennem gibi olan yerdir. hele bunun bir de kule tipi olanı vardır, kışın tırmanması, yazın içinde durması kabusa döner.

askerlik vazifemi ifa ettiğim vietkong yöresinde, zorlu bir ocak gecesinde 1-3 devriyesini atmak, yüksek komutanlık tarafından tarafıma tevdi edilmişti. elimde nöbet defteri, açık land ile görev bölgeme intikal etmiş, tek tek nöbet yerlerindeki askerlere imzalatıyordum. devriye bölgemde bir de kule tipi nöbet kulübesi vardı. vardığımda, kuleye tırmanmak için tutunmam gereken korkuluklara değdiğim anda iyi ihtimal derimin, kötü ihtimal elimin yapışıp kalacağını hissetmiştim. kuleye çıktığımda, iki askerin birbirine sokulup, bir battaniye altında uyuduğunu görmüştüm. allah'tan katılaşmaya başlamadan uyandırmıştım.*

nöbet yerine battaniye götürmeyi, yakalandıklarında yiyecekleri çarşı yasağı, disiplin koğuşu vb. gibi cezalara tercih etmişlerdi. öyle bir soğuk. ben de saygı duydum, görmedim. öyle bir kulübe.

bünyede nasıl bir etki yaptığını şuradan görebilirsiniz...