normal sözlük yazarlarının aşırı samimiyetsiz olması

normal sözlük yazarlarının her şeylerinin yalan olmasıdır. kendileri kadar yalan samimiyetlerini izlerken insanın yüzünde bi ekşime filan oluyor..

var ya böyle insanları hiç sevemiyom ya. burada sosyalleşebilmeniz için samimiyetsiz kılıklara bürünmeniz gerekiyo galiba.
yıkılsın artık normal sözlük. yıkılsııın!!!

üç beş yazar dışında herkese kılım.

ekşi mi.....
y a k a l a n d ı n ı z

hiçbirini nikâhıma almayacağıma göre beni alâkadar etmiyor.

herkes bir maske takıyor
kimse gerçek yüzünü göstermiyor
asıl sıkıntı aslında gerçek yüzlerini gösteriyorlar
bu sebepten gerçek yüzlerini gösteremiyorlar
herkes çok iyi di mi
herkes mükemmel
tek kusurlu benim

la millet hayallerini anlatıyo, zaten tanınmıyom desem nolcak havası. yaani çok ucuz görünüyor ama normal insanlar da var, ben inanıyorum :ddd

ben armullah hariç düzgün bir insan tanımadım. armullah, gerek sadık bir yancı oluşu ile, gerekse kısa ama çok sert olan güçlü kalemi ile, gönül pasımızı alan en önemli figürlerden birisi. kendisine laf edenin yengesini yengelerim. armullah vs şekspir versusunda da oyumu armullahtan yana kullandım. michael sikkofield ayarında bir rendeleyiciliği var kardeşimin. fuzzy diyorum ben ona içimden. fuzzy fuzzy fuzzy.

benim için fark etmeyendir. birçok insan transparan bir elbise gibi içindeki silüet çarpıcı olarak göz önünde bence.
bu samimiyetsizlikten rahatsız mıyım? hayır. mmm bazen diyeyim.
ilgilenmiyorum çoğu zaman. gerektiğinde uğraşırım ama gerekmiyor her zaman.

özellikle pandemiden bu yana önce zorunlu olarak eve kapandik, sonra da ekonomideki ters taklalardan sebepli inişli çıkışlı ama çoğu zaman da sosyal açıdan inişli bir ivme kazandık. sosyal mecralar ve internet ortamı diğer insanlarla iletişim kurmada imdadiniza yetişti bir yandan. bir şekilde varlığımızı sürdürdüğümüzün en belirgin ispatı diğer insanlar tarafından fark ediliyor olmaktır. bu çok insanı bir şey.
eskisi kadar sosyalleşme olmuyor, çalışana zaman yetmiyor, yetse dahi orta sınıf tarihe karıştı; zengin ve fakir arasındaki makas iyice açıldı. birçok insan için dışarıda bir fincan kahve içmek bile lüks oldu. dolayısıyla, bu, diğer insanlar tarafından fark ediliyor olma işini daha çok internete taşıdık.

burada ortak olan duygu fark edilmek. birileri tarafından fark ediliyor olmak. özellikle genç yaslara mensup olan insanlar bu durumun daha çok mağduru zira biz en azından geçmişinde sokak oyunları, festivaller, kamplar vb bir sürü etkinliği yaşamış olan yaş grubundayiz. bir şekilde sosyal açlık bakımından avantajliyiz. fakat daha genç insanlar hem artan suç oranlarının tehlikesi, hem teknolojinin eskiye nazaran daha ulaşılır olması, hem de ekonomik şartlar dolayısı ile bizden daha hapsedilmiş bir hayatı yaşıyorlar.
bundan dolayı bu gibi mecralar bir var olma endişesi ile kullanılıyor daha çok. bir şekilde var olmak, varlığını hissetmek ve fark edilmek.

burada karakter belirleyici olan da, kişinin bunu nasıl yaptığı. bir kısım insan duyar ile, bir kısım insan eleştiri ile, bir kısım insan da zorbalık* ile bu kanalı beslemiş oluyor.

yani, bir bakıma hepimiz ilgi ve sosyal açlığımızı bu şekilde gideriyoruz.
ben fotoğraf veya fikir paylaşımının ilgi karşılığı ve beklentisi olduğuna gönülden inanıyorum.

ama bu insanları "ilgi budalaligi" ile suçlayan insanlar kadar değil bence.

hepimizin hayatindaki eksik parça farklı olabilir ama ortak olan, bu kısımları bir şekilde başka şeylere kanalize ederek fark edilmek.

günün sonunda kimsenin size samimiyet borcu yok, millet kafasını boşaltmaya giriyor işte. nasıl biliyorsa o şekilde.

şimdi şöyle bişey var. burası sanal bir mecra. karşımızdakinin yüzünü bile göremiyoruz, gözlerinin içine bakamıyoruz. bence insanın samimiyeti biraz da jest ve mimiklerinden belli olur, bakışlarından belli olur. ben seni göremiyorum, yapmacıktan mı gülüyorsun, gözlerini mi kaçırıyorsun bilgisayarın başında bunu anlamam imkansız. müneccim değilim sonuçta. durum bu olunca samimiyetsiz gibi geliyormuş olabilir. ama peşin hüküm vermekte doğru değil.

ben burada gerçekten samimiyetinden şüphe duymayacağım insanlar tanıyorum, bir itirafta bulunayım bu insanları geldiğim uludağ sözlükte tanımıştım. ama burada da çok kıymetli arkadaşlarım olduğuna eminim. belki de henüz tanışmadık, tanışırız illa ki.

beğenmiyorsan ekşiye git hocam. eminim aktrollerin samimiyetine bayılırsın.

teşekkürler, teşekkürler. beni sizler var ettiniz.

sanal bir ortamda birinden samimiyet beklemek saçma dostlar. ben mesela gereksiz samimiyetten hiç hoşlanmam, boş yapıp gidelim akıllı uslu bir şekilde işte.*

sözlük radyosu yayınlarında iyice ayyuka çıkan durum.

samimiyet isteyen beyaz show'a gitsin burada tanımm var tanıımmm

ne yapalım kardeşim, ne istiyorsunuz? enseye tokat göte şaplak mı gezelim köyün delisi gibi.

günümüzde samimiyeti bize hissettiren insanlar beş parmaktan azdır
sanal ortamda hiç beklemiyorum

yine birileri ortamı abartmış, hayatının merkezine mi koymuş,

muhittin gençlere bir çay koyda içsinler, dertliler belli..