o

o kim

hem harf, hem kelime, hem de hecedir.

bi' yazımdan.

"... sonra, hani hayatının bir anında yanında birisi olsun istersin ya, gerektiğinde hiç konuşmadan anlaşabileceğin, yürürken önünde veya ardında değil de tam yanında yürüdüğünü, yürüyeceğini bildiğin biri.. hah, işte o öyle biri işte. aynı şeylerin tadına aynı şekilde bakıp aynı tadı alabiliyoruz. başkaları için yok hükmünde olan benzerlikler bizim için sıradan birer tesadüf oluyor devamlı. "

"beni yanlış anladın
ben aslında o değilim
ben benim, ben senim, o değilim"

o, hayatımda ikincisi verilmeyecek olan şanstı.
o, gözleriyle en tehlikeli, dizine yattığımda en güvenli yerdi.
o, yuvaydı. neredeyse yuvam orasıydı.
o ne diyorsa gerçekti. söylemezdi ya, yalan söyleseydi bir anda gerçekliğim o olurdu.
o, başlığı atılmamış ilk şiir denemelerimdi. zaten başlığa gerek yoktu. hepsinin adı kıpkırmızı bir aşktı.
o, çocukluktan yeni çıkmış şaşkın gençliğimin ilk isyanıydı.
o, kendini feda etmenin tadıydı. halbuki zorda olan bendim. yine de onu korumalıydım, gerekirse kendimden. korudum.
o, bütün gecelerimi aydınlatmaya yetecek tek ışıktı ama seziyordum, sönecekti. söndürdüm.
o, gittiğinde bana bir dert bıraktı ve o dert, çekerken en keyif aldığım dertti. o, derdiyle bile güzeldi, güzel.

tanım: kimisi için aşk, kimisi için en büyük pişmanlık, kimisi için en büyük mutluluk.

ama ortak yanı şu: herkesin hayatında bir "o" kişisi var.

"o" dan sonra gelen önemli "rrspcocu" mu? yoksa "nu seviyorum" mu?

ayyyy ben bu çocuğu atlatmışım ayolll

başlığı okuyunca kafamda pennywise canlandı kih kih kih

onun ben taaaa. dur lan bu başka o.

sen'den o'ya geçince mi bitiyor yoksa başlıyor. o olan başkası mı yoksa biz miyiz. karar vermek zor.

uzmana danışmak lazım bensenbizo