o kız sana bakmaz diyen arkadaş

vardı böyle bir arkadaşım. lisede hoşlandığım bir kız vardı. gerçekten çok güzel bir kızdı, bende zapzayıf biriydim o dönemlerde. bu kıza açılmaya karar verdim, arkadaşım "o kız sana bakmaz kanki" demişti. o dönem düşününce mantıklı gelmişti. kız dünya güzeliydi, ben ortalama bir tiptim. vazgectim kıza açılmaktan. ertesi gün hevesimi kıran o sözüm ona arkadaş, gidip açılmıştı kıza.

t: gevşektir. arkadaş filan değildir o.

bana bakar demek istiyor olabilir.
bi olasılık.

arkadaşınızı tanıyorsanız eğer kızın huyunu suyunu çözmüş arkadaştır. tanımıyorsanız eğer zaten kulak asılmamalıdır. mutlu olmanızı istemiyordur çünkü.

o bizim iç sesimiz ya. şizoya bağladınız iyice. arkadaş falan yok onu diyen.

gerçek arkadaş "niye bakmasın, gerizekalı mısın? senden iyisini mi bulacak?" der, bir şekilde sizi yapar. kötü olursa "aman en azından içinde kalmadı. tecrübe ettin" der, iyi olursa "hani bakmaz diyordun? ne oldu?" der ve bıyık altından güler. :)

başka şey yapan arkadaş değildir.

bunu diyen eğer kız arkadaşsa size aşıktır.
(bkz: based on a true story)

bunu diyenin kızda gönlü yoksa boşuna vakit kaybetmeyin,üzülmeyin diye doğruları söylüyordur. gerçekçi insandır.

mutlu olmanızdan korkuyordur. ve bazı şeylerin gerçekleşmesi ihtimalini bile kıskanıyordur.

o değil de,
6. sınıftayken 10 kıtalık istiklal marşını milli bayramlardan birinde okumamız için türkçe öğretmeniz seçme yapıyordu. ben de o gün gaza gelmiştim sanırım. güzel okumuştum..
sınıftaki erkekler kancık gibi kıskanmış meğer..

ulan nasıl bizi seçmedi de bunu seçti hoca.
bu kim oluyor da en iyi okuyan seçildi... deyip kudurmuşlar içten içe..
o gün akşama kadar kafamın etini yemişti p.ç kuruları..
oğlum ben olsam kabul etmezdim lan,
çok stresli,
tahtaya çıkıp okumaya benzemez bu,
en ufak bir hata yaparsan o kadar insanın karşısında rezil olursun...
diye diye kafamın içine girdiler. topyekün saldırı altında beni de bir korku, telaş kapladı...

akşam okuldan eve doğru giderken ağlamaklı olmuştum. omuzlarım öne düşmüş, dünyam kararmış, içime öküz oturmuştu..
anneme durumu açtım.. anne dedim benim moralim çok bozuk. ben milli bayramda bu marşı okuyamayacağım, kendime güvenim yok. dedim. öğretmenime sen söyler misin dedim. okuyamayacağımı, stres yaptığımı..

iki üç gün sonra öğretmenin tekrar dersi vardi.. ben o iki gün ağır depresyona girdim.
yemek yiyemedim. annem hocaya söylemesine rağmen ben dikiş tutmadım bence. bu da bir çeşit akran zorbalığı.
psikolojini bozuyorlar. senin kendine olan güvenini kırıyorlar.

ilk önce bana bu sözleri söyleyelere aldırış etmeyip, ne olacak ki çıkar okuruz. demişsem de her tenefüste gelenin gidenin, senin yerinde olmak istemezdim... demesiyle ister istemez kaygılanmıştım..

allah belanızı versin p.ç kuruları.

oysaki gerçek arkadaş; ne kaybedersin git konuş der, reddedilince de olsun en azından içinde kalmadı der.