ofis boşken rahatça yapılacaklar

yemeği kibar yemek yerine kafa göz girişmek.

belki beni yargılayacaksınız ama ben pırt yapıyorum.
içimde tuttuğum bütün o anların acısını çıkarırcasına, ofisin bütün köşelerine kokumu bırakarak geziyorum.

ofis boşsa o kanepeye uzanıp horul horul uyurum valla hiç acımam. bana boş ofis mi emanet edilir. saniye düşünmem uyumak için. uyurken düşünürüm en olası.

kitap okumak video izlemek yemek yemek

sekreterle beraber dosya, evrak takibi vs.

2 gün sonra:

motor ilanlarına bakıyorum ben
egzoz sesi açıp dinlşyorun

bir sabah şirkete gittiğimde olağandışı bir hazırlık olduğunu fark ettim. birkaç kodaman gelip ''arkadaşlar, never give up'' diyecekleri bir toplantı yapılacağı bilgisini aldım. yemeği bu yüzden erken bir saate aldılar ve yönetim, yanında da yardakçıları iş başından 1-2 saat sonra ofisten çıktılar. ofiste sadece ben, bilişimci ilhan, danışman neriman abla ve stajyer kalmıştık.
stajyer bir yarım saat bilgisayarda iş yapıyormuş gibi görünüp, yarım saat sonra on dakikalık bir mola veriyordu. canı sıkıldığı için dışarı gönderdim, geldiklerinde haber verecektim.
bilişimci, o hafta arada bir giden ve uygulamaya giremediğimiz için serverla uğraşıyordu. neriman abla ise kahve eşliğinde gelen telefonlarla uğraşıyordu.

fırsat bu fırsat dedim ve dolabı açıp geçen sekreterin doğum gününden kalma olan ve %25'i tükenmiş vişneli meyve suyunu ve bir bardak alıp masama geçtim. çekmeceden başka bir departmandan birinin belarus'tan getirdiği hediye olan baharatlı vodkayı çıkardım. sonra sabah haberlerini açıp keyif yapmak istedim ama iki ya da üçüncü kadehten sonra başımı arkaya yaslayınca uyuyakalmışım. vodka ben de hep uyku yapar.

saat 12:30'da neriman abla yemeğe çıkmak için çağırdığında öyle fark edip, uyandırmış beni. ''e oğlum manyak mısın bu saatte zıkkımlanıyorsun, ha ben değil başkaları görse ne olacak'' gibi haklı bir cümle kurdu. oysa onun dışında başka biri bu şekilde yakalasa muhtemelen tazminatsız, mahkeme kapılarında uğraşacağım bir işten atılma macerası beni bekleyecekti. kendisine nedense teşekkür etmek geldi içimden.

genellikle yeni bir iş arardım. girdiğim her işte. en sonunda ortada kaldım. tekrar bir işe gireyim de yeni bir iş aramaya öyle devam edeyim istiyorum.

herkes öğle yemeğine dışarı çıkarken, biz 4-5 kiși oyun oynardık. tabi bilgisayarlar da güçlü, acayip sarardı.

şu an çalıştığım işte bunu yaparsam "bakın bu bölümdeki çalışanların boş zamanı bol, bunlara bir şey kitleyelim" derler.