öğrenci eziklikleri

herhangi bir zamanda yaşanan, susulan, uzun zaman aklın bir köşesinde durup acı veren ezikliklerdir. o anı bazen akla gelir de yürekte burkulma, sızılar oluşur. bazen bir arkadaşın başına gelir de bir şey yapamayışın sıkıntısı sizi ezer. kimi zaman aileniz çaresizdir ve bu çaresizlik sizi daha da derin bir çukura iter. bu anı kimi vakit bir heyula gibi çöker. o yüzden bir kenarda böyle bir halle karşılaşırsanız o mevzuyu çözün. çözün ki gelecek zamanlar acılı resk tonlarında değil, mutlu tonlarda olsun.

yıllarca ellerimi ceplerimden çıkaramadım. tip 1 diyabetliyim parmaklarımi günlük en az beş kere delmek zorundayım. haliyle enfeksiyona açık bir durumdayım.
ortaokul ve lise zamanı yatılı kuran kursundaydim. orada bulaşık nöbetinde 200 kişinin bulaşıgi ya da yatakhaneler ve tuvaletlerin temizlik nöbeti sırasında mahvolan ,tersten çıkan tırnaklarım balon gibi şişen parmaklarım... zonk zonk sanki nefes alıyorlardı.
sürekli dolama olurdu, hep utanırdım ellerimden. acısa da dolamadan utanç ,ve tuhaf tuhaf bakan birileri daha fazla acıtırdı.
üniversiteye başladığım sene bir arkadaşım kırdı kabuğumu parmaklarım özgürlüğüne kavuştu. sonra zaten geçti o dolamalar.
hepsi cocukluguma tutunup benim ruhuma dolandılar. hic unutmam o yılları ,yaşadığım acıları...