okulu seven öğrenci

şu hayatta çocukluğumdan beri çok garipsediğim tiptir. bazen birileriyle sohbet esnasında "ben okulu çok severdim" gibi cümleler işitirim. bir insan okulu nasıl sevebilir ya? her şeyden önce seni oraya mecbur kıldılar. bir çeşit toplama kampına atıldın. isyan edeceğin yerde bir de seviyorsun. yoksa hala akletmeyenlerden mi olacaksın?

o çocuklar için okul, evin kaosundan, babanın dayağından, ananın azarından birkaç saatliğine kurtulmak anlamına gelebilir. bu çocuk için insan gibi muamele görmek, bir ihtimal akranlarından sevgi görmek, öğretmenin desteğini görmek cennetteymiş gibi hissettirebilir.

ben ilkokul sonrası girdiğim anadolu lisesinde kesintisiz 7 sene okudum. o dönemi sevmem de özlemem de ama üniversite yıllarımı severdim.

mekan da önemli. ben istanbul üniversitesi beyazıt kampüsünde okuduğum için okulda olmak bir nevi müzeye gitmek gibiydi.

çok gariptir ki içinde bulunduğum durum.
bilmiyorum neden ama bende çok severdim.
başarılı bir öğrenci olduğum için mi?
öğretmenlerimin sevdiği bir öğrenci olduğum için mi?
arkadaş ortamını sevdiğim için mi bilmiyorum ama ben okula asıl bir öğrenciydim.
hasta olduğumda bile aksatmayacak kadar çok severdim hemde
hatta bir keresinde hastalandım diye okula gitmek istemedim.
annem inanmadı bana
sen okula gitmiyeceksin. okulda biri bir şey mi söyledi? biri canını mı sıktı? biriyle kavga mı ettin? biri seni ağlattı mı? gerçi bu pek mümkün değil ama. diyerek beni çok darladı. hatta üstümü çıkardım manyak manyak olma diye kızmıştı.
hoca gönderdi diyorum yok sen gelmezsin diyor lsjdksksks
en son artık hâlimi görünce gerçekten hasta olduğuma inanmıştı

okula olan aidiyet duygusu pekişmiş öğrencidir. öğretmen ve onun eğitim anlayışı bu duygunun oluşumunda temel etkendir. kademe ilerledikçe arkadaş çevresi ve ortamı daha baskın etki haline gelebilir. fiziki ortam da tabii etkileyen faktörler arasındadır. bu faktörler, bazen doğrudan bazen dolaylı olarak okulu sevmeyi etkiler.

kiskanilan ogrencidir efenim. neden? cunku sadece beden, muzik, resim dersleri degil tum dersleri pekiyidir bu tiplerin ve karne gunu kem gozlu tembel teneke ogrencilerin ortasinda takdir belgesini almaya hak kazanirlar. bir de ideal evlat modelidir bunlar, karne hediyeleri vs olur. kiskanilirlar yani. (aa ama yalan mi?)

sakayi bir kenara birakayim da ogrencilik sevilmez mi ya hu? ayriyeten hic biter mi? okul biter, hayat sekillenir, insan degisir ama ogrencilik hep bakidir o hic degismez. zira hayatin ogretecegi ne ders biter ne de insanin sevki. basini belaya sokar o dersi alir, yoldan cikar o dersi alir, karanliklarda kaybolur o dersi alir, olmadi dersin kendisi olur baskasina o dersi aldirir. yani hayat bitmedikce, ne ogrencilik biter ne ogretmenlik.