özür dilemenin ağırlığı

özür dilemek eğer ağızda yuva yapmış ve anlamını yitirmiş bir şey hâline gelmediyse ağır bir durumdur.

özür dilemeyi gerektiren bir durumun içinde bulunmak, o duruma sebebiyet vermek ve sonucunda karşı tarafı kırdığını, incittiğini bilmek insana yük olur.
istisnai durumlar hariç her durum için tek özür hakkımız vardır ve bunu kullandığımız an başka hakkımız kalmadığını bilmek de yine bir yüktür.

hata yapmak ve bunlardan ders çıkartıp tekrarlamamak insani bir davranıştır.
olaylar yaşanırken de durumdan etkilenen şahısa/şahıslara özür yöneltmek ise olması gereken en doğru davranıştır.

velhasılıkelam nerdesinden bakarsak bakalım özür dileyebilmek büyük bir erdemdir. ağırlığı ise yerine göre kaldırılabilecek türdendir.
(bkz: özür dilerim hepinizden)

bir (bkz: elzem (yazar)) ukdesidir efenim.

bu sadece haklıyken buna mecbur bırakıldığın zaman ağırdır.

özür dilemeyip yapılan hatada ısrarcı olunurken üstüne bir de vicdanen bir şeylerin ters gittiğini bilmenin yükünü taşırken, özür diledikten sonra karşı tarafın omzuna teslim edilen yük.

(bkz: özür dilemenin dayanılmaz hafifliği)

özür dilemek aynısını yapmamayı gerektirir.
varsayın ki (ki bence "gerçek" budur), en değiştiremeyeceğiniz yönünüz/yönünüzdü kırıcı olan.
hala özür dileyebilir misiniz ?
nein ....

asla özür dileme zayıflık belirtisidir.

sadece haklıysam özür dilemek ağır gelir, diğer türlü karşı taraf özrümü kabul etmese bile, yaptığım hatanın farkında olmak ve düzeltmek için elimden geleni yapmış olmam, özür dilemem bana ferahlama sağlar.