patagonyalı hüznü

bitmeyen hüzündür. biraz makarasına baksa rahatlayacak gibi de ama hep bir efkar var adamda. gerçek hayatta yanında rakıyla gezdiğine yemin edebilirim ama ispatlayamam.

durduk yere hüzünlendirdin.*

bana sallahane'yi açtırmıştır.

ismail abi hüznüdür. belki de birçok insanın içine attığı şeyleri söyleyebilecek kadar cesur bir hüzne sahiptir. yansıttıklarının buz dağının görünen yüzü olduğunu düşünmekle beraber hüznünün altındaki neşesi de gözlerden kaçmamıştır. (şappinin gözünden en azından)

severim patagonyalı hüznünü.