portakallı ördek

şu yaşıma kadar geyiğini yaptığım yemek.
biri bana yemeğe çıkalım mı dediğinde olur ama portakallı ördek isterim derdim. kimse bana portalallı ördek ısmalamadı.
hayat insana her istediğini vermiyor, netcen!
neyse ajitasyonumu şuraya bağlıyorum. dün üç harfli marketlerden birine ördek gelmiş, tavuk almayı planlıyordum. tavuk fiyatı ile ördek fiyatını kıyasladım ve ördek beni kazandı.
oğlum portakallı ördek yapsana anne dedi.
bir an düşündüm, yapabilir miyim yoksa dedim.
sonrası kendimi soya sos ararken buldum.
yanına kırk yıldır yaptığım* zerdeçallı pilavdan yaptım.
sonuç is like this:

esinlendiğim tarif:

kendimden eklediklerim; ördek etini tiftikledim, tepsiye yaydım, sosu ekledim, iyice karıştırdım. tepsinin üstüne kekik ve karabiber serptim.
hayvanın içinde sakatat olan bir poşet var ben onu yemeğime katmadım, sakatat sevmiyorum.

evdekilerden aldığım yorum: çok iyi pişmiş kavurma ile kuyu kebabı arasında, sosu ile sanki portakal yenmiş elle et yeniyormuş gibi.

kendime yeni bir kariyer alanı buldum.
kümes hayvanları yemekleri alanı.
evimin kadını çocuklarımın anası olmayı abarttım ama yani bu alanda yeteneğim olduğunu nerden bilebilirdim.

ben ve alçak gönlüm herkese iyi akşamlar diliyoruz.

ördek etini sevmiyorsanız hiç lafını yapmayın

benim için makarna yapmak kadar basite indirgenebilen yemek.
ben portakallı ördek yapmadan nasıl yaşıyor muşum, ona yaşamak mı denilirmiş.
abarttım ama yani niye abartmayayım.
ördeği ben yakaladım, ben kestim diyomuşum, yerseniz.