psikolojik işkence teknikleri

kitap adı : psikolojik işkence teknikleri
yazar : haluk tatar
çıkış yılı : 2022
tür: kişisel gelişim
sayfa sayısı : 215

öncelikle belirtmeliyim ki hayatımda okuduğum ilk kişisel gelişim kitabı olduğu için diğer kişişel kitapları ile karşılaştırmam mümkün değil. bundan dolayı ilk kez bu türde kitap okuyan birisi tarafından yorumlanacaktır.

kitap size ne verebilir?
kitap size gündelik hayatta karşılaşabileceğiniz tipik bazı insan karakterlerini ve bu insanların farkında olmadan yada isteyerek size uygulayabileceği manipülasyonları veya psikolojik işkenceleri görebilmenizi ve farkında olmanızı kolaylaştırcaktır. kitabı okuduktan sonra özellikle yakın çevreniz ile ilgili ufak aydınlanmalar yaşayabilirsiniz.
kitabı kimler almalı?
yukarıda bahsettiğim konularda bilgilenmek isteyen ve hayat hakkında fazla tecrübesi olmayan (yani genç yaşta olanlar) alabilir diye düşünüyorum çünkü belli bir yaşı geçmiş insanlar için öçok bir şey katacağı kanaatinde değilim fakat buna rağmen benzer kitaplar okunmadıysa yine alınıp, okunabilir.çünkü manipülasyon her yaşta insan için geçerli.
kitabın sevdiğim yanları
özellikle haluk tatar'ın yotube videolarını izleyen birisi iseniz, kitabın bazı bölümlerde sanki o anlatıyormuşta onu dinliyormuşsunuz gibi olabiliyor. zaten kitabın genelinde samimi ve sohbet havasında bir dil kullanılmış. bu olayı şahsen çok sevdim.
sevmediğim yanları
çok bilindik bazı konulara değinilmiş fakat bunlara yeterli örnek verilmemiş ve çok kabaca geçildiği belli, yani eklenmek için eklenmiş. tabi kitapta da ayrıntılı girmeyeceğini vs söylüyor fakat o zaman ya hiç olmayacak yada daha zengin örneklerle daha iyi açıklanacak. birde bazı yerlerde anlatım bozukluğu ve yazım yanlışları mevcut. özellikle kitabın başlarında göze batacak düzeyde bu mevcut. tabi ki bu daha çok editörün işi fakat basıma çıkmadan bir göz atılmalıymış. 1.baskı olduğundan dolayı çok önemsemedim ama bazı cümleleri tekrar okudum bunun yüzünden.

özetle okuması keyifli bir kitap olmuş, tam kişisel gelişim kategorisinede girmiyor bence, sanki daha çok kişisel farkındalık ile deneme arası bir yazı olmuş diyebilirim.