sabır

önemli bir yetkinlik, günlerdir uğraşıp beceremediğim bir konuyu sonunda çözdüm.
tatmin hissi mükemmel oluyor.

ben bu sabrı dağların duruşundan devşirdim.
nerede kapalı bir kapı gördüysem dışarı girdim.

insanı tüketen bir şey.

he sonu selamet de sonu ne ara gelecek mesela hiç belli değil.

ben ki tv kanalları arasında geçiş yaparken geçen saliselik sürelere tahammül edemeyen biri...
olası güzel gelecekleri nasıl bekliyorum haberiniz var mı ?

insan diyor ki:
-ben hep sabrettim. hicbir sey degismedi.

rivayet odur ki fakir bir anne baba cocuk varmıs.
bir kıs gunu sogukta kalınca zengin bir evin kapısını calmıslar.
ev sahibi buyur etmis ama bodrumda cok kotu yerde yatırmıs. kotu bir ekmek vermis.
ertesi sabah ev sahibine bir yerden yuklu bir para gelmis.

birkac gun sonra hava yine cok sogukmus.
bizim aile bu sefer fakir bir ailenin kapısını calmıs sokakta kalmamak icin.
aile kendi yataklarını vermis fakir aileye. en guzel yemeklerini paylamıs.
ertesi sabah fakir ailenin tek inegi olmus.
cocuk annne babasına demis ki: nerede adalet? bize ne kadar iyi davrandılar. ustune tek inekleri oldu. diger aile bize ne kadar kotu davrandı. ustune onlara para geldi.
anne baba demis ki: allah ın adaletine guven. bilemezsin. sabret.
megersem fakir ailenin evine azrail gelmis. iyiliklerini gorunce mukafat olarak annenin canını almak yerine inegin canını almıs.

her iyilik doner.
allah ın adaletine guven.
sabret!

sonu da başı da melanettir, kör şeytan neden dedirtir, bense nasıl??? kahır dolu yıllardan sonra bu hayatın bu döneminde devasa bir sirke uyanmak beni hayvanat bahçesinde hisssettirdi, burasını köy zannederdim herkes çiftlik hayvanı çıktı, inorganik beslenmekten, yorgan mafyası olabilecek kadar sıkıntılı yani, ne diyeyim…