satış danışmanı

amaçları müşterilerin sorularını cevaplamak, bütçelerine göre en uygun ürünü sunmak olmayan ve asla tavsiyelerine güvenilmemesi gereken, prim usulü çalışan şahıslar.

bir ay inanılmaz derece de a markasını önerirler, diğer ay ise b markasını.
amaç size ideal ürünü satmak değildir. o ayın en prim getiren ürününü size kitlemektir.

bunlardan birini dövememek içimde kaldı. geçen gün kolyemin ucuna takmak için harf bakıyordum. zaten uzun zamandır arıyordum ama beğendiğim bir şey bulamadım. gümüş istedim ama baktım olmayacak altına yöneldim. o sırada bir de pırlantalara bakayım diyerek birinden içeri girdim. sanki üzerimizden fakirlik akıyormuş gibi bir tavırlar. adamın yüz ifadesi sen bunu alamazsın der gibi bakıyor. zaten getirdiği e harfi de domestos mikrobuna benziyordu. sinir olarak çıktım. az ileride kuyumcuya gidip şen şakrak bir hanımla* sohbet ederek parayı altına gömdüm. oh, sefam olsun. sen de bok ye pırlantacı.

bazıları bu işi yapmasın.

çok kısa bir empati yaparak sonucu paylaşıyorum. insanla uğraşmak zor. işleri zor kısaca.

güleryüzlü olmayan bu işe atılmasın.

gerçekten işini iyi yapanı bulmak çok zor. ben sağlık sektöründe bu işi yapıyorum ama satış her yerde satıştır. don lastiği de satsan, pırlanta da satsan, portakal da satsan temelinde aynı işi yapıyorsun.

çok uzun zamandır, gerçekten bana yardımcı olanına rastlamadım. ya ihtiyacın olmadığı anda bir yerden bitip ihtiyacım olmayan şeyleri itelemeye çalışıyorlar ya da ihtiyacım olduğu anda arazi olup gözden kayboluyorlar. güzel kardeşlerim, içinde insan olan işlerde göz teması her şeydir. her şeyi oradan anlayabiliriz.

prim zorlayarak değil, memnun ederek kazanılır. insanın en büyük ihtiyaçlarından biri konforlu hissetmek. müşterini konforlu hissettirirsen, prim de kazanırsın, bahşiş de alırsın, satmak gereken ekstra şeyi iteleyecek krediyi de kazanırsın. sürdürebilir olan budur. diğeri dönemsel olur, üç vakte kadar götünde patlar. bunu müşteri her zaman haklıdır gibi bir yerden de söylemiyorum. o, yavşak patron cümlesidir. karşılıklı bir alışveriş yapılıyorsa herkes haddini bilmek zorundadır.

tezgahtardır.
bazı mağazalarda dibinde dolaşması sinir bozar.

nabza göre şerbet uzmanı ve laf ebesi olması gereken kişidir.

bunu da yaptım kuruyemişçi de. çin tuzu falan okey de, sadece bin telelik kuru inciri kocaelinden birisine kendi emeklerimle satıyordum, adam oradan taaa ümraniyeye keyfine incir almaya geliyordu. okusa adam olacak altın kalpli patronum ve kayınbabası ve sülalesi, tatları mix ediyordu, bize de, daha doğrusu latife ve bana asgari ücret bile vermiyordu, pandemide fıstık ağacında çay içiyordum caddede herkes evindeyken, o zaman bile sokaktaydım ben, haftanın 7 günü yaklaşık 12 saat ayak üstünde çalışan ben emeklerimle spiker oldum borç harç içinde, delik ayakkabı pantolon ve açık vese veya kadıköy iskele ya da karaköy kitap kafe şiirlerini yazmıyorum. bunu anlattım soner abime, bastiat olan kişiye he, kahve sözü vardı tutmadı, canı sağolsun. hep bir müzakere hep bir mücadele.

genelde 3/4 tane satış filmi izlemiş ve gaza gelmişlerdir. ama çok ezilirler, hedef stresi yorar bazıları çok yüzsüz olur.