sinirlendiğinde çok kırıcı olabilen insan

benim. söylediğim şeyler fazlasıyla kırıcı oluyor(du). hatta bir keresinde, "dövsen bu kadar can acıtmazdı" demişti bir arkadaşım. *

en nefret ettiğim huyum olduğu için değiştirdim ama bunu zamanla.
çoookça zamandır, gerçekten sinirlendiğim anlarda susarak bulunduğum ortamı terk eder ve sinirim geçene kadar da konuşmayı tercih etmem o kişiyle. o aşamada hatalıysam eğer sonrasında konuştuğumda paşa paşa özrümü de dilerim.

ancak bu kadar eğitebildim kendimi bu konuda ama bence gayet iyi gidiyoruz.*

genelde bu insanlar hayatında sessiz, sakin, etliye sütlüye karışmayan insanlardır ama işte yumuşak atın çiftesi pek sert olurmuş.

ben. cok cok daha kiriciyim, hatta bildigin fiziksel olarak da kirabilirim bi yerlerinizi.

hiç hakketmediğiniz şeyleri söylerler. onlara olan sevginiz saygınızın içine ederler. sonra ben sinirlenince ne dediğimi bilmiyorum kusura bakma derler. yalan söylerler. hepsini bile isteye yaparlar.

genelde böyle insanlar sonradan çok pişman olurlar, gelip bin defa özür diler, 'noğğluur' derler. ama ne olur, söyleyeyim ben sana, 'zıkkımın kökü' olur. yap, yap özür dile, olmaz dostum.

sinirlendiğinde çok kırıcı olabilen insanı eleştirmek kolay, ama dürüst olayım, bugün o kişi ben olabilirdim.. üç kere yutkundum. içime içime haykırdım. cümleler boğazıma kadar geldi, hatta dizildi ama dışarı çıkmalarına izin vermedim. çünkü biliyorum, bir anlık öfke yıllarca hatırlanabiliyor.

haklı olmak her zaman kırıcı olmayı makul göstermiyor. gerçekten de göstermiyor. insan bazen doğru tarafta dururken bile yanlış bir tonla, yanlış bir kelimeyle her şeyi berbat edebiliyor. zincirleme hataların önüne biraz sakinlik, biraz içsel monolog koyabilirse kurtarıyor kendini. şimdi sus, sonra konuşursun demek mesela.. çok basit ama çok zor.

bugün savuşturdum, şükür. içimdeki yangını dışarı sıçratmadım. yarın ne olur bilmiyorum, umarım yine yutarım o kelimeleri. yoksa bir gün gerçekten saçını başını yolcam o densizin.

eroin sinir sistemini etkiliyordu ve o dönemler kimleri kırdıysam, tekrardan bir daha mk ben kimseyi haksız yere kırmam.

eğer sinirinde haklıysa ve o noktaya getirildiyse karşı taraf gerçekten bak ediyor demektir ama en kötüsü sinirini suçsuz insanlara yansıtmak.