tek başına mutlu olabilen insan

tek başına mutlu olabilmek güzeldir, yıllar içersinde bende bu kafileye dahil oldum. bu durum aslında kendiliğinden meydana gelmez sonradan öğrenilir. aslında kişiyi bu duygulara hayatı sürükler diyebilirim. karşılaşılan samimiyetsiz insanlar, yakındaki herkesin biryerlere dağılması gibi etmenler önce kişiyi yalnızlaştırır. sonra yalnızlığın huzuruyla tanışırsın. bu huzur zamanla keyif vermeye başlar ve yalnızda gayet mutlu olunabileceğini farkedersin. en azından benim tecrübem böyle. ancak şunuda belirtmek gerekir ki bu durumun en büyük sıkıntısı zamanla yalnızlaştığın için zor zamanlarda da tek kalmandır.

kendimi iyi tanıdığım için* yalnız vakit geçirmeyi çok severim ama bunu fazla abarttığım için yalnızlık bağımlısı olma yolundayım, çıtayı gereksiz yere çok yükselttim. böyle şeylere gerek yok. abartmamak gerek. bir tavsiye.

dış etmenlerden etkilenmeyen insandır. duygu durumunu yalnızca kendisi belirler.

biraz büyük bir iddia olabilir ama gerçekten bu dünyada sırtı yere gelmez o insanın. dışarıdan etkilenmeyen, bütün mücadelesini yarışını kendisine karşı yapan insan çoktan başarmıştır.

şu sıralar farkettiğim hayat güzelliği.

ınsan kendısi ile ne kadar eğlendiğini anladıkça şaşırıyor vesselam. bıraz once maket ucak yaptım ilk kez.bence fena olmadı

sırtını kendine dayayan insandır. alışması zordur yalnızlığa ama alışınca bırakması daha zordur kendi kendinize kimseyi beklemeden tatile gidersiniz veya kafanıza esince bir cafede kahve içebilirsiniz kendi hayatınızı başkalarının planları için ertelemezsiniz bana göre en iyi insan türüdür.

tecrübeyle sabit: tek başına olmuyor
oluyor da olmuyor
iş tek yiyen tek ölüre dönüyor.
belirli zaman sonra
hayatın anlamı kalmıyor
maalesef yaratılış gereği böyleyiz.

akıllı insandır. kimseye eyvallahı ilelebet olmayacaktır, e bu yaşam tarzıyla da ondan mutlusu yoktur hatta.

aslında tek başına mutlu olabilen insan yoktur. ama şu vardır bak: sağa sola, ona buna salça olmadan, enerji emmeden, muhtaç olmadan, zorlantılı bir ihtiyaç ile karşı tarafa bağlanmadan, onu darlamadan bütün dünyanın kaynakları * ile mutlu olabilen insan vardır.

bir taştan insan mutlu olabilir kank. çok ciddiyim. taşlar muazzam varlıklar. sert belki, ama oturabilirsin. yastık bile yapabilirsin, yalancı omuzlardan iyidir. kaypak koltuklardan yumuşaktır. taşlar iyidir, dertlerinden çatladıklarını da görürsün. bazen, bazıları da dertlerinden çatlayıp içlerinden pınarlar fışkırtırlar ovalara, vadilere. yemyeşil olur her yer. taşlar iyidir, yağmur yağıp ıslanınca daha bir güzel olurlar. hiç, bir kayanın nemini hissettiniz mi elinizde? hem taşlar sağlamdır. rüzgar * toz götürebilir ancak kayadan *

*

bu insan olmaya çalışıyorum çünkü beni benden daha mutlu edecek kimse yok şu hayatta
*

yalnızlık hiç de tanrısal değil yalnız güzel zamanları da var tabi. bazen kendiyle kalmalı insan. misal dün tek başıma müze gezdim, soru sorup kendim yanıt verdim, harika fotoğraflar çektim. çok keyif aldım.

huzura erişebilmiş insan

kendini bilen insandır.

her zaman değil ama haftanın iki günü yalnız kalıp, yalnız vakit geçirmekten huzur bulmaktayım.
tamamen kendime ait zamanda istediğim kararı verebilmenin hazzını anlayamazsınız.

hayatta insanlara bağımlı olmayan kişidir. insanlar o istediği için yanındadır. yalnız kalmamak adına ne kimseye yalakalık yapar ne de kimseye aşırı tahammül gösterir. mükemmel bir şeydir.

abartılmaması gereken insandır. yalnızlığını dolduracak şeyler buluyordur. aslında bu çağda acımasız bir yalnızlık olduğu söylenemez akıllı bir insan için.
meşgale lazım. oyalanmanınsa bin yolu var artık. o kadar da vahim bir durum değil.

tek başına mutlu olmak demek aslında bir nevi yalnızlığa alışmak demek ve insan bir kere yalnız kalmaya alıştığı zaman bir daha kimseyle bu yalnızlığı bozmak istemiyor. tehlikeli bir durum kendimden biliyorum.

büyük ihtimalle kitap okumanın, temel ihtiyaçlar dışında bütün boşlukları doldurduğunu düşünen harika insandır.*

belki de grup sevmiyordur.