sol ayağım

yazarın kendi hayat hikayesi olması dikkat çekici. ayrıca bedensel engelin bazı şeyleri engelleyemeyeceğinin, hayata sımsıkı tutunmanın en güzel örneğini anlatmış. çok iyi bir ressam ve yazar olması ve bunu da sol ayağıyla yapması hayranlık uyandırıyor.

christy brown'ın kendi hayatını kaleme aldığı ,her satırda acıları hissettiğiniz ,duygulandığınız bir otobiyografi . çok çocuklu bir ailede her şeye rağmen yılmayan ,hayallerinin peşindeki birinin isterse her şeyin imkanlı olduğunu gözler önüne sermiştir. özellikle bütün çocuklara okutulmasının elzem olduğunu düşündüğüm ve iyi ki okumuşum dediğim bir eser .

#kitap beyin felçli bir çocuğun gerçek hayat hikâyesini anlatıyor.
#yazar çocuk yaşta tedavi almak amacıyla yattığı klinikte verimliliğin yanı sıra ruh, soğuk bilimsel tanımların yanı sıra gerçek insan sıcaklığının olduğunu ifade ediyor.
#bir kitabı yazmak için edebiyata hakim olmak gerekir ve bu konuda christy brown aynı zamanda doktoru olan robert collis'den yardım alıyor.robert collis, christy brown'a teknik kullanmadan ziyade teknik olmayı öğretiyor.
robert collis aynı zamanda bir yazar olduğu için iyi bir eleştirmen görevini de üstleniyor ve christy'nin durumunun buna engel olmasına izin vermiyor.kitabı okurken koşulsuz sevginin iyileştirici gücünü keşfedeceksiniz. robert collis, christy brown'a gerçek bir eser yazmak için yeteneği olduğuna fakat asıl sorunun bu yeteneğini nasıl geliştirebileceği olduğunu ifade ediyor ve christy özel ders almaya başlıyor.
eğitimin değeri biçilemez ve christy, guthrie'den çok fazla şey öğreniyor; felsefe, psikanaliz, matematik, geometri, latince...
#erdemli ve hiçbir şekilde yozlaştırılmamış bir cesaret öyküsünü okumanın tadına varacaksınız.

kimileri okur, engel denilen şeyin kişinin iradesine meydan okumaktır der; kimileri okur, bir çocuğun hayatında sahip olabileceği en büyük şans annesidir der. yaşanmış olması ise anlatılanların okuyan herkesin sarsılmasına yol açan bir sebep olur.

hiç umudum yoktu sinemaya gittiğimde. iyi bir film bulamayacağımı düşünerek girdim sinemaya. sinema mevzu bahis olunca yanımda olan insanların izlemek istedi şeyler fazlaca umrumda olmaz zaten ama o gün hiç umrumda değildi. ve afişi gördüm. anında karar verdim izlemek istediğim filme, yanımdakiler de mecburen bana uydular çünkü ne olursa olsun bu filmi izlemekte kararlı olduğumu biliyorlardı. hayır bahsettiğim film “ sol ayağım”ın sinema uyarlaması değil. benim anlattığım film alejandro amenabar’ın “ içimdeki deniz” filmi. izlerken büyülendim be ne kadar haklı bir karar verdiğimi anladım. boynundan aşağısı felç olan bir yazarım hikayesi anlatılıyordu. sol ayağım gibi bir başarı hikayesi değildi ama sonunda çok daha organize bir “ başarı” vardı filmin.

sol ayağıma gelince benzer bir hikaye. okuduğum zaman beğendiğimi hatırladığım bir film ama okunmasının kolay olması bence kitabı bu kadar popüler yaptı. kitabı kötülemiyorum yanlış anlaşılmasın ama bu kadar büyük bir ünü hak etmediğini de düşünmüyor değilim.

christy brown her türlü övgüye değer. üstesinden geldiği şeyler büyük bir saygı nedeni. okuyun ve mücadeleyi görün ama edebi olarak hayran olmayın, verilen savaşa saygı gösterin.

otobiyografi tarzında yazılmış olan müthiş bir roman.doğuştan beyin felci ile dünyaya gelen ve sadece sol ayak parmaklarını oynatabilen yazar christy brown, ailesiyle yaşadığı zorlukları, birey olarak verdiği amansız mücadeleyi konu edinen bir eserdir.

engeli doğuştan olmayan kaza veya başka bir sebeple engel sahibi olan insanlarla empati kurabiliyorsunuz ama kendini ifade edemeyecek durumda olan, fiziksel engeli doğuştan olan ve yaşamını çok fazla etkileyen insanlarla empati kurmak gerçekten zor. sebebini anlayamadığı boşluk mu hissediyor, farklılığın ne kadar farkında, ya da bununla ilgili hiçbir şey hissetmiyor mu... bu kitap bunu anlamak için gerçekten çok önemli bence.
okuyun, tavsiye edin.

küçükken, ilköğretimde bir öğretmen aldırmıştı. okurken duygulandığımı hatırlıyorum ve nedensizce üzülmüştüm. empati yaptığım bir gerçekti. her şeyi bırakıp kendimi bu yazarın anılarında kaybolurken bulmuştum. bittiğinde keşke daha uzun olsaydı dedirten bir kitaptı.

ilkokuldayken amcamın kitaplığında şans eseri bulduğum ve okumaya başladığım bir kitaptı. ilk 5 sayfasından sonra kitap bir anda ortadan kaybolmuştu. okuyamamıştım ama çok sevniştim. lisede tekrar karşıma çıkan bu kitabı kapağını görünce hatırlamıştım. okurken çok kez duygulanmıştım. kitap otobiyografik bir eser. yazar ise christy brown. kendi hayat hikayesini oldukça akıcı bir üslupla anlatıp sizi kitabın içine çekiyor. çok çocuklu bir ailenin 13. çocuğu olarak hayata tutunan christy, aynı zamanda beyin felcine sahiptir. sol ayağını kullanabildiğini öğrenmesi ve bu uğurda verdiği mücadeleler çok güzel bir şekilde anlatılıyor. sol ayağını ilk kullandığı an ve bunu zamanla geliştirmesiyle aslında engellerin bizim için var olduğunu ispatlıyor. eğer kişi isterse önündeki tek engelin gene kendisi olduğunu da gösteriyor. tedavi gördüğü yerdeki doktorun da desteğiyle kendi yaşamını anlatan bu kitabı kaleme almaya karar veririp gerçekten başarılı bir eser ortaya koyar. hüzünlü bir başarı hikayesi olan bu kitabı herkesin okuması gerek. hem empati duygunuzun gelişmesinde hemde ufkunuzun genişlemesinde yararı olacak.

lise zamanına okuduğum ve beni gerçekten çok etkileyen bir eserdi. ben bu kitabın otobiyografik olduğunu ise kitabın sonunda öğrenmiştim. christy brown gerçekten çok güzel ve akıcı yazmıştı kitabı. yaşadığı zorluklarla karşı mücadele etmesi, doktorların bundan bişey olmaz dediği kişinin ressam ve yazar olması nerden baksan müthiş bir başarıdır. okumayanların okumasını salık verdiğim kitaptır.

hem üzüntüden hem de mutluluktan ağlatan bir kitaptı ayrıca filmi de var. tavsiye ederim. kitapta olmayan bazı gerçeklikler eklenerek bitirilmişti.
9. hariciye koğuşu'ndan sonra okuduğum ikinci çocuk kitabıydı galiba.
annesiyle şansı artmış çocuklardan.

fiziksel engeli nedeniyle sol ayağı ile hayata tutunmaya çalışan irlandalı yazar ve ressam
christy brown tarafından kaleme alınmış eserdir.
hayatla mücadelesini birincil ağızdan duymak için güzel bir kaynak.