1.
frankenstein'ın yazarı mary shelley'den gotik edebiyatın apokaliptik türüne kazandırılmış kocaman bir kitap.
bir kitapla bu kadar cebelleşebileceğimi hiç düşünmemiştim. 610 sayfalık bu kitabı hemen okuyup bitirmeyeceğimi biliyordum da bu kadar uzun sürmesi halis miydi??
kitabın ilk 400 sayfası falan asıl olaylar başlasın diye bekliyorsunuz. şaka değil... mary shelley hayran olduğum bir kadın ama bu karamsar ve dolambaçlı anlatımı beni çok yoruyor. bu yüzden okuma hızım epey düşüktü.
kitabın adından da anlaşılacağı üzere dünyadaki son insanı anlatan bir eser. bu son insan lionel verney'nin bakış açısından okuyoruz tüm olanları ve kendisi 16 yaşından -2070li yıllar- başlayarak 2100 yılına kadar 30 senelik bir kısmı anlatıyor. beni en çok zorlayan da bu upuzun zaman çizelgesi oldu zaten. verney'nin son insan olma yolculuğu kitabın son kısmında başlıyor. bu olayı esas olarak alırsanız öncesini uzun uzun okumak insanın hevesini biraz kaçırıyor.
bir yandan da uzun bir zamanı anlatması bazı sıkıcı detayları atlama imkanı vermesi açısından güzel olmuş. yazar karakterin ağzından kendi de dile getiriyor bunu arada.
yazarın hayal ettiği 2070li yıllar ile şimdiyi karşılaştırınca insanlığın tahmin ettiğinden çok çok daha ileriye gelmiş olmak beni şaşırtıyor. kitaptaki 2070'lerde araba, uçak, telefon, televizyon gibi teknolojik gelişmelere benzer şeyler bile doğru düzgün yok. sadece balonla yolculuk var bir kısımda fakat sonra hiç bahsi geçmiyor.
can yayınları klasik kadınlar serisinden okudum bu kitabı. çevirisi, baskısı çok güzeldi her zamanki gibi.
elime bir kitap alıp onu yavaş yavaş uzun uzun okuyayım derseniz son insan güzel bir seçenek olabilir.
bir kitapla bu kadar cebelleşebileceğimi hiç düşünmemiştim. 610 sayfalık bu kitabı hemen okuyup bitirmeyeceğimi biliyordum da bu kadar uzun sürmesi halis miydi??
kitabın ilk 400 sayfası falan asıl olaylar başlasın diye bekliyorsunuz. şaka değil... mary shelley hayran olduğum bir kadın ama bu karamsar ve dolambaçlı anlatımı beni çok yoruyor. bu yüzden okuma hızım epey düşüktü.
kitabın adından da anlaşılacağı üzere dünyadaki son insanı anlatan bir eser. bu son insan lionel verney'nin bakış açısından okuyoruz tüm olanları ve kendisi 16 yaşından -2070li yıllar- başlayarak 2100 yılına kadar 30 senelik bir kısmı anlatıyor. beni en çok zorlayan da bu upuzun zaman çizelgesi oldu zaten. verney'nin son insan olma yolculuğu kitabın son kısmında başlıyor. bu olayı esas olarak alırsanız öncesini uzun uzun okumak insanın hevesini biraz kaçırıyor.
bir yandan da uzun bir zamanı anlatması bazı sıkıcı detayları atlama imkanı vermesi açısından güzel olmuş. yazar karakterin ağzından kendi de dile getiriyor bunu arada.
yazarın hayal ettiği 2070li yıllar ile şimdiyi karşılaştırınca insanlığın tahmin ettiğinden çok çok daha ileriye gelmiş olmak beni şaşırtıyor. kitaptaki 2070'lerde araba, uçak, telefon, televizyon gibi teknolojik gelişmelere benzer şeyler bile doğru düzgün yok. sadece balonla yolculuk var bir kısımda fakat sonra hiç bahsi geçmiyor.
can yayınları klasik kadınlar serisinden okudum bu kitabı. çevirisi, baskısı çok güzeldi her zamanki gibi.
elime bir kitap alıp onu yavaş yavaş uzun uzun okuyayım derseniz son insan güzel bir seçenek olabilir.
devamını gör...