tezer özlü

yıllarca başka ülkelerde yaşamış, yazılarını da sadece türkiye üzerinden kurmamış. özellikle almanya ve isviçre’de geçirdiği o uzun dönemler, metinlerindeki yabancılaşma duygusunu bayağı beslemiş. yani o “ait olamama” hissi sadece içsel bir şey değil, gerçekten coğrafi bir deneyimin de sonucu.

yazarlığını asıl keskinleştiren şeylerden biri, yaşadığı psikiyatrik süreçler. bunu romantize etmek yanlış olur ama şunu net söyleyeyim, o deneyimler olmasaydı, bugün okuduğumuz tezer özlü metinlerinin o sert, çıplak tonu da muhtemelen ortaya çıkmazdı.

özetle: kendisi “acı çeken kadın yazar” değil, o acıyı anlamaya ve anlatmaya çalışan bir bilinçtir.