türkiye'de yaşamayı sevdiren şeyler

pek yok gibi. benim açımdan bakacak olursak, en temel neden, ülkeden kaçıp gitmem çok olası değil.

ikinci ve en önemli neden ise az sayıda da olsa aklı selim sahibi insanların hâlâ aramızda olması.

inanın bana bunlar olmasa bu ülkede yaşamanın bir anlamı yok.

ha unutmadan söyleyeyim, türkçe gibi harika bir dili konuşma imkanı bulduğum ve bu dilde kendimi ifade etme imkanı bulduğum için kendimi şanslı addediyorum tabii ki.

(bkz: türk mutfağı)
denizleri
ormanları

luayikçi kapitalist rejim tabiki!

parası olana her şey var, parası olmayana heçbir şey yok.

yaşaması ne kadar zor olsa da ben seviyorum bu ülkeyi. havasını, suyunu, doğasını, hepsini değilse de insanını, halen güzel geleneklerin devam ediyor olmasını, hala birbirine merhamet eden insanların var olduğu bir ülke olmasını seviyorum. olumsuz taraflara bakarsak yaşayamayız.

türkiye’de doğmuş olmak.

anavatana kolay kolay sırt çevrilmez dostlar. dilimiz, dinimiz, dinsizliğimiz, inancımız, toplumumuz, türkümüz, kahkahamız, göz yaşımız, kültürümüz burada köklendi. gırtlağına pisliğe batsa da bu memleketi çok sevmeye devam edeceğiz.

buralardan gidebile ihtimali

bana türk olmak yetiyor.

ne diyor şair, saraylarda süremem şu dağlarda sürdüğümü, bin cihana değişmem şu öksüz türk'lüğümü!