uğur mumcu

katilleri çok bariz bellidir. aynı zihniyete sahip insanlar halen daha sokaklarda dolaşıyor.

gerçek bir gazetecidir.

gerçek gazetecilik nedir öğretmiş olan kişidir allah rahmet eylesin

ankara'da, evinin önünde suikaste kurban giden gerçek,korkusuz bir gazateci.

katilini yada katillerini az çok biliyorduk ama alenen dillendiremiyorduk. yine bir "pazar" günü içimizi acıta acıta söyledi birisi.

“ben atatürkçüyüm, ben, cumhuriyetçiyim, ben lâikim, ben antiemperyalistim, ben tam bağımsız türkiye'den yanayım, ben insan hakları savunucuyum, ben terörün karşısındayım; ben yobazların, hırsızların, vurguncuların, çıkarcıların düşmanıyım. dün sabaha değin araştırararak yazdığım hiçbir konuyu yalanlayamadınız. öyleyse vurun, parçalayın. her parçamdan benim gibiler beni aşacaklar doğacaktır.”

bir pazar günü öldürülüp katillerinin de pazar günü gün ışığına çıktığı güzel insan

araştırmacı/yazar.

pkk ve devlet ilşkisini açığa çıkarmasının ardından ,90'lı yıllarda,suikaste kurban gitmiştir.

bir gün bütün bunların hesabı sorulacaktır. devlet koltuklarına dayanarak kabadayılık yapanları, sanık sandalyelerinde de göreceğiz bir gün.*

hüzünlü bulutlar yoldaşı...

ayaktakımına mensup pespayelerin, hainlerin korkulu rüyasıydı. adam gibi adamdı, bir yiğit gazeteciydi, hukukçuydu.

türk araştırmacı gazeteci ve yazar ....

1993 te ankara'da arabasına koyulan bomba sonucu hayatını yitirdi.

erdemli ve onurlu bir gazeteci. yazık ki sırf bundan dolayı canına kıydılar adamın.

failleri bellidir yatacak yerleri yoktur. aynen.

düşünüyorum da şehit edildiği günden beri tonla teori geliştiriyor, kendimizce en mantıklı gerekçeleri üretiyoruz öldürülmesine neden olan. fakat son ifşaatlar ortaya çıkarıyor ki bazen birilerinin basit bir ekonomik çıkarına temas etmek gibi basit bir neden ölümlere yol açabiliyor. sonra üzerine tonla analizler bina ediliyor: iran, yeşil devrim, terörizm şu bu. halbuki yanıt basit: rant tanrısına çimdik atmış ve bunu hayatıyla ödemiştir. ruhun şad olsun yüce insan. umarım seni katledenlerin tepesine en ağır binalar yıkılır.

bugün ki yayında orada oturan 4 gazetecinin her iddiadan önce sorması gereken soruyu sormayıp yada soramayıp uğur mumcu'ya ihanet etmişlerdir. bu ülkenin yetiştirdiği en değerli vatan evlatlarından birisidir. mekanı cennet ruhu şad olsun.

zamanın atatürkçü , laik , cumhuriyetçi , demokrat bir türkiye'nin savunucusu ; devrimci hep emekten yana olan , hep araştıran ve sorgulayan gazetecisi uğur mumcu 24 ocak 1993 günü otomobiline koyulan bir bomba ile inandığı değerler uğruna öldü.

her aklıma geldiğinde gözlerimin dolduğu erdemli, onurlu güzen insan, çok iyi bir gazeteci.

zaten bildiğimiz, ancak şu günlerde neredeyse %100 emin olduğumuz üzere, dönemin aynı zamanda uyuşturucu ticareti yapan içişleri bakanı (aslında derin devlet elemanı) tarafından evinin önündeki arabasına bomba konularak öldürüldü kendisi.

uyuşturucu ve silah kaçakçılığının uluslararası bağlantılarını, kaçakçılık ve terör örgütleri bağlantılarının izini sürerek tek tek açığa çıkarmıştı. türkiye kaçakçılık trafiğini, bu trafikte para hangi örgütlere aktarılıyor, ve bu paralarla terör örgütleri nasıl beslenip büyüyor tüm bu soruların cevaplarını bulmuştu. öldürülmeden önce polis-mafya-siyaset ilişkilerini araştırmaya başlamıştı. bu üçlü sarmalı deşifre ettikçe hedef oldu ve maalesef bu amaç uğrunda hayatını kaybetti.

şimdi ise yine bambaşka pisliklere bulaşmış başka bir içişleri bakanı, kendini "tarafsız ve güçlü" gazeteci olarak nitelendiren 4 gazetecinin ve milyonların gözü önünde laf kalabalığı yaparak aklamaya çalışıyor. ve kısmen başarıyor da. çok üzücü, çok.

"bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi... bir gün sesimiz hepimizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi...özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi, hep birlikteyiz ey halkım unutma bizi, unutma bizi, unutma bizi..."

unutmayacağız seni. sesin hep kulaklarımızda yankılanacak.

hüzünlü bulutlar yoldaşı olmuştur.

kendisini şu meşhur türk tanımlamasıyla tanımaktayım;

türk, isviçre medeni kanununa göre evlenen, italyan ceza yasasına göre cezalandırılan, alman ceza mahkemeleri usulü yasasınca yargılanan, fransız idare hukukuna göre idare edilen, ve islam hukukuna göre gömülen kişidir.