yalnız takılabilen insan

bazıları bu duruma asosyallik dese de benim için efsanevi olay.
yalnız başıma kahve içmek, tasarım yapmak, yemek yemek bir şeylerle vakit geçirmek vs genel olarak seviyorum.

şöyle kendimi övmeden zannımca kimseye ihtiyacı olmayan, kendi işlerini halledebilen, hallederken eğlenebilen, hadi bi kahveyi hakettin hıyarto diye kendi kendine şakalar yapan kaliteli insanlardır.

selam sana imparator..

benim ben tabii…
hem çok sosyalim hem de ciddi ciddi asosyalim. yalnızlığı da seviyorum, kalabalığı da. ee, ben kimim şimdi…

kimseyle oturmak ve konuşmak gibi bir ihtiyaç tarafından dürtülmüyorum. ya da bunun tadını, lezzetini bugüne kadar almış biri değilim... sarmıyor beni hocam be.

en iyi bildiğim şeydir kendimle kalmak.

keyif aldığım olay. sebepleri çok fazla. sağduyusuz insanla takılmanın zararları, arkadaşının sana iktidar kurma isteği, kalabalık ortamların insanı sıkması. bilimsel bir araştırmaya göre bir ortamda insan sayısı arttıkça zeka seviyesi düşüyor.

yalnız şu da var; her şey gibi bunun da fazlası zarar. kendinizi insanlara tamamen kapattığınız an psikolojiniz bozulabilir.

napıyorsun sen acaba, asılıyor musun? aaa..

kendisiyle barışıktır, yaşayışta sadelik düşüncede ihtişam insanıdır. bu gruba dahil olanlardanım, tek başıma otururum belgesel açar örgü örerim.kitaap okurum falan filan.eğlenmek için sürekli dışa bağlı olmamak gerektiğini savunuyorum.
tamam başka insanlar da lazım ama yalnız kalıca da sıkılıp bıkmıyorum yani.

kalamıyorum. evde ailem var. ağlayacağım. eve geliyorum kuruyemiş yiyip ortalığı batırıyorlar. mutfağa girince ekmek kırıkları ayağımda. gidin de temiz kalsın şu ev.

bir takılır iki takılır sonra.. bırakın yalnız edebiyatını insan insana muhtaç. ben güçlüyüm kimseye ihtiyacım yok diyen evrimsel psikolojisini zartunu zurtunu bilmiyordur.

yalnız kalamayanlar ara ara yalnız takılmalı. ara sıra yalnız kalmak,herkesten uzaklaşmak iyidir.bunu yaparken bir deulaşılmaz olursan tadından yenmez.