yalnız çok yalnız yapayalnız biri olmak

şaşılacak bir durum değil aslında herkes yapayalnız ve bir başına kırılmaz bir kaya parçası.

etrafımda bulunan onca insana rağmen hissettiğim durum. yakın arkadaşıma anlatınca her seferinde ben de diye cevap aldığım için artık bu konudan kimseye bahsetmiyorum.

yalnızlığının farkında olmayan birisi olmaktan iyidir.

başına bir şey geldiğinde yanında kimse olmadığını fark edip mutfak masasında ağlamak demektir. ne demiş şebnem ferah bu kalabalıģın içinde yalnız hissetmektense... aynen de koca kalabalık varken çevrede ağlayacak omuz bulamamaktır.

sürekli başkalarıyla birlikte olmaktan daha iyidir. hiç değilse daha az yıpratıcı.

insan kendinden kaçmadığı sürece pek yalnız sayılmaz aslında. kendimizle bir problemimiz yoksa hiçbir zaman yalnız kalmayız.

huzurluysan sıkıntı yok dediğim başlıktır.

yaptığım tatlı için 5 adet fındık kırıyorum. siz anlayın işte buradan yalnızlığımın boyutunu.

tercih meselesidir. bazıları çok kişiyle mutluyken bazılarımız kendimizle yetinmeyi biliriz.

sosyal medya çağında yaşıyoruz sosyalleşebileceğimiz birçok ortam mevcut iken birinin öyle olması sadece kendi tercihidir. böyle içe dönük insanlarında daha mutlu olduğunu düşünüyorum.

kendiyle mutlu olmayı başarmış kişidir. tek başına içtiği kahvenin, tek başına yürüdüğü yolların bile huzuru bir başkadır

bu kadar vurguladığına göre onu 'anlamalı'. neye açlığı var acaba, bilinmez. umarım aynı algılarda terliyoruzdur. yoksa görmemezlikten gelinecek bir profil daha.. bir tane daha..

hiçbir halta yaramayan yazarlar mezarlığına bir kazık daha çakar, gül bırakırım. yaparım bunları. çünkü canavar hisli biriyim.

sadece yalnızım yazıp noktayı koysa avcılar tarafından fark edilmeme ihtimali vardı ama çok sesli bir yalnızlık çığlığı atmak istemiş demek ki.

gelsin bana, alayım acılarını.

kendine sahipsin, nasıl yalnız olabilirsin? yalnız olmak kendine bile sahip olamamaktır. ancak kendinden tamamen vazgeçmiş ve özünü kaybetmiş insandır yalnız olan. kendinle sohbet edebiliyor, vakit geçirebiliyor ve gülebiliyorsun nasıl böyle nankör olabilirsin?

*telefon çalmıyordur, kapıyı bir sıcak yüz tıklatmıyordur, yemeği hep tek başına yersin, doğum günün zaten tarihte kaybolan bir isimsizler listesindedir.
hadi gideyim de sohbet edeyim diyeceğin kimse yoktur, hiç birine hediye alamazsın, günü 100 kelime ile kapatırsın, sessizliği dinlemekten sesleri unutursun.
yapayalnızlık unutulmaktan ötedir. isimsiz olup yok olmaktır. ardında hiç bir hatırlayan bırakmadan.

üzücü bir durumdur. ama kişi biraz kendi yaratiyor bu durumu. bir nevi yalnızlığından haz alır hale geliyor. o yalnızlığın bitmesine de izin vermiyor.

yalnızlık iyidir. ne canını sıkan olur ne haddini aşan.

sevinçli üzücü herhangi bir duygu durumunda paylaşmak istenilipte rehberinde onlarca kişi kayıtlıyken hiç birini arayamamaktır yalnızlık anlıyorum seni hemde çok iyi anlıyorum senin yalnızlığın kalabalıklar içinde anlaşılamamaktan kaynaklanıyor

bugün daha da fazla yüzleştiğim ve gerçekten yalnız bırakılma lanetiyle lanetlendiğime inandım. *

hani bir merlin de değilim bu büyüyü tersine çevireyim.

hayata karşı yalnız bırakılmış olmak dokunuyor insana yoksa yalnızlık değil. yani hani kimsesiz öyle gökten tek başına düşmüş olsan şu lanet olası dünyaya tamam dersin zaten yalnızdım ya da etrafına sevdim diyip güvenip böyle salak gibi canını istese al ya nolcak tribiyle insanlar doldurup onların da bunu hiç umursamadığını gördükçe ilk başta aman canım banane diyorsun ama zamanla ağrına gidiyor böyle sanki her defasında yine mi diye düşüne düşüne omuzlarin çöküyor, kalbin burkuluyor sanki hani kırılma falan değil hatta acıyor hem de gerçekten acıyor. bu olayı dramatize etmek değil yazdıklarım gerçekten böyle ağır bir his oluyor mahsunlaşıyorsun ama aynı zamanda için öfke doluyor, en ufak bir şeyde karşındaki insana saldırıyorsun çünkü içindeki öfkeyi kusmak sana bunları yaşatanları cezalandırma arzusu var içinde. sonra da insanlarla konuşmamaya, onları dikkate almamaya başlıyorsun sana sevgi gösterene sinirleniyorsun, kaba davranıyorsun çünkü sevginin biteceğini yine yalnız bırakılacağını öğrenmişsin bir şekilde.

yalnızlık iyi çok iyi hem de ama yalnız bırakılmış olmak asla güzel bir şey değil. gerçekten gamsız bir insansanız bu dediklerimi asla anlamayacaksınız fakat amaan kimseye ihtiyacım yok benim diye millete caka atıp akşam eve gidince neden böyle diye ağlayanlara bir selam çakıyorum buradan.

bağıra bağıra ibrahim tatlıses 'den yalnızım dinleyip duvarlara onun gibi gözlerini kaydırarak, 'o eski halimden eser yok şimdi' kısmında kafayı sağa sola sallatarak söyletir..
alkollü dinleyip 'o eski halimden eser yok şimdi' kısmında detone ses ile bağırarak söylemeden olmaz..

şüphesiz ki o benim. yalnız olduğumu ilk anladığımda kabullenememiştim ve inanılmaz bir üzüntü haline girmiştim. ama yalnızlığa alıştım ve kendime yetmeyi öğrendim. herkese tavsiyemdir kendisiyle baş başa kalması.