yazarların baş edemediği acıları

(bkz: evcil hayvanın ölümü)

mükemmel bir cezayı çekiyormuş gibi yaşamak. insanın beynini eritiyor tabiri caizse. sanki başın vücudundan ayrı bir şekilde ve alev alev yanıyormuş gibi oluyor. içini keşfetmek zorunda kaldığın cehennemden başını çıkarıp diğer şeyler için üzülmek istiyorsun ama başına basıp batırıyorlar seni, çünkü kendi derdine düştüğünü herkes görüyor. hiç kimseyi umursamadığını düşünüyorlar. haklılar!

arıyor.. arıyor.. arıyorsun ama gerekli cevapları bulamıyorsun. bir şeyler var sanki bilmen gereken, cehennemden/cezadan kurtulabilmen için. bu sanrı bile seninle oyun oynuyor.

hayatın, zoruna gitmeyen tüm zorluklarını ardı sıra yaşarken, sana, zoru zorla zor ediyorlar.
insanlar sana, umudunu sırtlamış, şanslı sisifoslar gibi görünüyorlar..