yetenekler mi eğitim mi iyi bir sanatçı olmamızı sağlar sorunsalı

doğuştan gelen yetenekleri iyi bir eğitimle harmanlamak.

bazen ne yapsan da dostoyevski gibi yazamaz, ara güler gibi çekemez, picasso gibi çizemez, fazıl say gibi çalamaz, çetin tekindor gibi oynayamaz, sezen aksu gibi söyleyemezsin.

yetenek ve eğitim bir araya gelince dünyayı yerinden oynatıyor bence.

hiçbir büyük sanatçının kendine "iyi bir sanatçı olmak" gibi bir kariyer hedefi koyduğunu sanmıyorum. bunlar zaten yolda olan insanlardı. başarmak, sanatçı olabilmek gibi bir savaş bile vermediler çünkü varılacak bir hedef gözüyle baktıkları bir şey değildi. onlar yaptığı şeyi yapıyordu sadece. olması gereken de her zaman buydu zaten orası ayrı.

neyse bunun dışında eğitim, formülize edilmeyen konularda pek de işe yarayan bir şey değildir. fakat yine de sen bu tip soyut konularda umut vadediyorsan süreci hızlandırabilir. bu yine sana bağlıdır. eğitimle kimseye yaratıcı olma yetisi kazandırılamaz. birçok büyük yetenek, deha vs hiçbir şekilde eğitim almasa da eğitimin ona sunacağı yolları zaman içinde kendi keşfedecektir zaten. eğitim sadece kolaylaştırır, hızlandırır. çağımızın büyük bir sorunu olarak eğitim mefhumundan çok fazla medet umuyoruz. dört bir yanda kurslar, eğitim merkezleri var. dört bir yanda sertifikalar havada uçuşuyor. sonuç?

ben yetenek derim nice büyük sanatçı eğitimsiz eserleri yarattı eskiye bakmak yeter, van gogh/ beethoven vs vs

hiç okula gitmemiş bir dâhi sanatçı ile çürütülesi önerme. doğuştan yoksa sana hiçbir okul veremez istediklerini.

van gogh yıldızlı gece'sini şimdi yapsa millet tabloya sıçmazdı bile. bunun devirle ve zamanla ilgisi var.

eğitim yeteneği destekler. eğitimsiz olur da yeteneksiz olmaz.

doğuştan gelen yetenekleri iyi bir eğitimle harmanlamak.

bazı sanatçılar hiç eğitim almaz. gerek yoktur. dostoyevksi'ye yazarlık dersi verebilecek bir yiğit var mı? yok. çünkü bazı şeyler doğuştan gelir. ama eğitim de ona katkı sağlar.

ikisi de elzemdir bence.

tarihteki bütün sanatçılar tarihteki diğer sanatçıların birikiminden ve tekniklerinden esinlenmiştir. sanat kollektif ve kültürel bir şeydir. pek tabii oluşturulan teknikler nesilden nesile aktarılır, yorumlanır, farklı yollar açar. sanatın "teknik" eğitimi bu yüzden vardır. fakülteler bu teknik birikimden yararlanıp size yol gösterir. gerisi sizin çalışkanlığınıza ve bireysel becerilerinize kalmış. hiç bir şey uzaydan gelmiyor. sanatta her şey çok çok benzer. bunu fark edebilecek çalışmayı yapınca zaten kendi sanatınız ortaya çıkabiliyor. doğru teknik ve çalışmalar ile iyi sanatçı olunabilir lakin buradaki en önemli husus bireysel yaratıcılık, analitik zeka ve adanmışlıktır. tüm bu saydıklarım hayatın her alanında geçerli elbet.

şahsi fikrim eğer yetenek ve yaratıcılık yoksa istersen en iyi hocalardan ders al belli bir standartın üzerine çıkamazsın. amma velakin eğer gerçekten doğuştan bir yetenek varsa eğitimsiz bile başarılı olabilir hele ki eğitimle o insan çok başka seviyelere gelebilir.

doğuştan gelen yetenekler sağlar.

kimse sonradan einstein olamıyor.

yetenekler, fakat yetenekler geliştirilmeli. o yüzden sadece yetenekli olmak da bir işe yaramaz.

şans faktörü hem katlayan hemde yutan elemandır, şans yoksa, çevre aile, ülke , maddiyat vs ; özetle son derece yetenekli olsanda heba olursun.

doğuştan yoksa hiçbir eğitim sana onu veremez.
doğuştan varsa da kimse onu senden alamaz, demek istediğim başlık.

dostoyevski'nin yazarlık, atatürk'ün dâhilik, einstein'in fizik, beethoven'ın müzik kursuna gittiğini hiç sanmıyorum.

doğuştan gelen yetenekler bir sanatçı için önemlidir, tek başına bazen yetebilir. fakat başka konularda yeteneğin tek başına yetmemesi olasıdır.

bazı işlerde çok çalışarak iyi olabilirsiniz, ancak doğuştan gelen sanatsal yeteneği çok azı geçebilir

kadınlar gerçekten gerçeklikten kopuk, heyecandan uzak, ihtimaller peşinde kendini de peşine takılan realitiden uzak erkeğin de hayatını karartan bir cins. abuk sabuk düşüceler örtüyor odaklanmamız gerekenleri.

saat olmuş neredeyse 24.

kafamda alkolle birlikte büyüyen istanbul baskısı, hayattan zevk alamamam. bin tane nane var. sorumluluklarım. hedeflerim. say say bitmez. bir sürü düşünce çarpıp gözümün önüne geliyor duvardan. bi bakıyorum böyle yazılar.

anlatamıyorum bile. sonra neden kadınlar reröre yazıyorsun diyolla.

ya cici. böyle mi cidden.

doğuştan gelen yeteneği eğitim ile taclandirirsan o işte kimseye soz hakki tanimazsin.

her şeyden önce sevmek gerekiyor yaptığın sanatı, yani yetenek yada eğitimden öte o sanat senin ruhuna iyi geliyor mu, buna bakmak lazım. bir insan yeteneği var diye o sanat dalını sevecek demek yanlış olur, yine aynı şekilde 5 yaşındaki bir çocuğu zorla resim dersine yollamakta yanlıştır.
birde sanat ve sanatçı kavramı kişiden kişiye göre değişir, senin sanatçı olarak gördüğünü ben zanaatkar olarak görebilirim, benim sanat dediğime bir başkası sanatla bunun ne ilgisi var diyebilir mesela. ayrıca döneminde hiç bir değeri olmayan ve adı bile bilinmeyen bir sanatçı ve eserleri aradan yıllar geçince çok değerli bir sanatçı ve sanat eserleri olabiliyor, bundan dolayı bir bakıma yaşanılan çağa göre bile sanat ve sanatçı kavramları değişebiliyor.
ben yine konu dışına çıktım biraz ama anlatmak istediğim mesela sanatı ve sanatçıyı bile kesin çizgilerle tanımlayamazken bu tarz sorular anlamını yitiriyor bir bakıma...

ikisi de degil sozluk, sahiden degil. evrensel diyebilecek nitelikte bir sanat icra etmek istiyorsaniz, hayatinizin neredeyse merkezine oturtacak kadar ona tutku duymalisiniz. an icerisinde onu istigal ederken her seyden soyutlanacak kadar ugrasinizin akisina kapilmalisiniz. kisaca sevmelisiniz aslinda.
bununla beraber emek vermelisiniz.

yetenek emegin yemegidir. bir seyin uzerinde calisarak elde edilir yani, kendiliginden ilahi bir gucle insana yuklenmez efenim.
e egitim denilen kavram da esasen mevcut alanin keza yine uzerinde calisilmasiyla alakalidir biraz.
hasili; her iki secenegin de özü emekle ilgilidir/ugras ile ilgilidir. yani iyi sanat/zanaat aslinda alin teri meselesidir…