zaman tüneli

çizgilere basmadan yürüyorum

muhtemelen çok cevap aramıştır bazı şeylere ama cevabı yoktur. bahane olarak travmalarını öne sürmüştür.

ikimiz de tutunamayız,bu dünyada barınamayız.
birbirimizin yanında olmazsak eğer.

sigarayı bıraktım

kusura bakmayın ama islam'ı aklamaya çalışanlar hüsrana uğradı ve boşa uğraştı hep.

islam, bahriye üçok'tan beri kendini en yalın haliyle gösteriyor ama biz görmek istemiyoruz.

umarım bir gün görürüz...

#2483901
iyi ki eski manitan olmuş. kadın bildiğin seni önüne gelenle olan biri sıfatına sokmuş ve muhtemelen buna aşk, kıskançlık, çok sevgi falan demiştir. bu kadar paranoyak olmaya değmez harbiden...

bir uyumuşum, bir uyumuşum..

yarım saat önce cilt bakımı yaptım

tek taraflı bir sevgide, sevmeyen tarafın duygularını değiştirmek mümkün müdür?

ısıcam o diliniiii

sevdiğim bir şey yediğim zaman olduğum yerde dans ediyorum.

neşeliysem sokakta seke seke yürüyorum.

sokakta bitkilerle ve hayvanlarla konuşuyorum.

uzun bir süre istek parçam bu şarkı olacak demiştim.

yayın ile çok paralel bir şarkı olmayabilir ama, çalabilir misiniz efendim.



edit: özür dileyerekten bugün sadece dinleyerek katılım sağlayacağım. iyi yayınlar...

cemil kılıç söylüyorsa doğru olan saldırıdır.
az yukarıda alafortanfoni gayet net olarak açıklamış.
bu hadisedeki tehlikeyi görebilmek için, hani sizin çok sevdiğiniz tabirle eski türkiye'de yaşamış olmak gerekmiyor.
bir akademisyene ancak fiziksel saldırı ile mi müdahale edebiliyorsun?
madem takva sahibisin o zaman kitabi bilginle alt et, tutan mı var?
bir olay, olgu veya kavram hakkında bilgin yoksa onu yok saymak cehaletin bir alt kademesidir ve aralarındaki mesafe milimlerle bile ölçülmez.
mesela bence tokyo diye bir yer yok, çünkü ben görmedim diyebilir miyiz?
diyebiliriz tabii ama cehaletimizin sonuçlarına katlanırsak.
zamanında yaşar nuri öztürk gibi bir adama dinsiz diyenler şimdi de cemil kılıç'a saldırıyor.
isimler farklı zihniyet aynı.
edit: bak sizin gastedeki habere.
tarihi dondurmacıdan öğrenenlerin yürüteceği akıl da anca bu kadar.
not: şşt sen, evet evet anlamaz gözlerle bakan...
o cümlede "oda bildiği gibi yaşasın" denmez, oda canlı bir varlık değildir. "o da" diyeceksin.
neymiş?
editus iki: gaste ne demek araştır da yaz çekirge. senin gibi kaç tane geçti bu tezgahtan.*
sende bu kapasite(!?!) bende bu sabır oldukça daha çok zıplatırım ben seni.

üst katımızdaki geri zekâlı suriyeli bu saatte neden son ses ilahi dinliyor?

sözlük yazarlığı
şarkı falı oyunu oynamak
trip atmak
biri çikolata alınca mutlu olmak
son lokma tatlı için savaşmak

hayat benim için iyiye gidicek mi?

en uyuz olduğum tiplerden biri.
normaldir ki insanın hayat telaşesi, yargılanmaları, imtihanı daha doğmadan başlar. kaldı ki aileniz, çevreniz, yaşadığınız yer, yetiştirilme tarzınız, arkadaşlarınız, öğretmenleriniz.. her şey sizde iyi ya da kötü bir etki bırakır. bunların bazıları travma yaratabilir. ama siz beyne sahip bir insansınız. aklınız var çok şükür. yaşadığı her şeyde travmam var benim diyip köşeye çekilmek ya da ağlamak da neyin nesi? o kadar uyuz oluyorum ki bu tiplere. tamam kardeşim en travmatik kişi sensin, ennn çok sen yaşadın diyesim geliyor.
hepimiz ama hepimizin zor zamanlar, zor olaylar, travmalar yaşadığını unutmamamız gerekiyor. insan zaten bir tek kendisinin zor şeyler yaşadığını düşündüğü bencil bir bilince sahip. onun yerine birbirimizi de dinlemeye, anlamaya ve hayatı birbirimize de kendimize de kolaylaştırmaya meyilli olsak her şey çok daha güzel olur diye düşünüyorum.
her şey siz ve travmalarınız değil ve travmalarınız gözünüzde büyüttüğünüz kadar fena da değiller. lütfen lise kafasını bırakın.

bu arada bazen sözlük beni korkutuyor. üzerine daha yeni düşündüğüm veya konuştuğum konu, karşıma çıkıyor pat diye. sözlük bile mi bizi dinliyor diyorum *

saat 01:01

biri beni düşünüyor.

celâleddin rûmî'ye göre ''gül tabiatlı'' olabilmenin yolunu târifleyen bir cümledir. ona göre, ''gül, o güzel kokuyu diken ile hoş geçindiği için kazanmış.'' gerçekten de akabelerden geçmeden, zorlukların cenderesinde sınanmadan, dikenlerle dalanmadan hangi güzelliğin peçesini açmaya hakkımız olabilir? hangi güzelliği ve iyiliği talep etmeye yüzümüz olabilir? dünya bahçesindeki güllere hayran olup, dikenlerinden nefret mi edelim? biz de mi dikenliğin sanatını tahsil edelim? yoksa ayrılık dünyasının dikenlerine sabredip, çilelerine ''eyvallah'' çekerek, intizar edip durduğumuz bir bahar mevsiminde kucakladığımız o dikenlerle çevremize türüm türüm kokan bir gül hâlini mi kazanalım?

mutlu olduğumu hissettiğimde yolda atlaya zıplaya yürümek.