zaman tüneli

senenin bu zamanında bulunması zor olan reçel.

azmin zaferi denilecek bir film,gercek hayattan alinti olsada, dünyada birilerinin yardimi olmadan hedefe ulaşmak imkansız, bu film imkansizi başaran adami konu almış, siyahi insanlara hala ırkçı yaklaşımlar çok ,müslümanlara olduğu gibi,adamin çabası ile ulaştığı başarı ve siyahi denmeden en yuksek mevkilere cağrilmasi,iyi seyirler...

aydın'ın en meşhur meyvesinin reçeli.

bir tür braveheart (film) hareketi.
benim gibi sakarlıkta nirvana olan insanlar yapmamalı.

hayat enerjimi yükseltiyor, bir sayfada olsa hergun okurum. .

birine çok kizdigimda ben bile nasil yaptığımin farkinda değilim,o kişinin başına birşeyler getiriyorum,ustune çay dökülüyor, birden olduğu yerde düşüyor ,üstüne bir şey devriliyor ,üzülüyormuyum hayır acayip bir keyif alıyorum; ))

kedilerin koltukları tirnaklaması,bazen kumu temiz değilse ceza olsun diye evin ortasina yapmasi gibi gibi...

#2484077geri gelmiş yine eli boş gelmiş ayrıca sırf arabesk şarkı ekledin diye senle kavga ederim biliyorsun değil mi.

evrenin bir ucundan bir ucuna olan mesafe 93 milyar ışık yılıdır. en uzak mesafe fiziksel olarak budur ve genişlemektedir.

birbirini sevmeyen iki insanın kalbi de bayağı uzaktır.

muhabbet kuşum var.
odamdaki dolapların kenarlarını, köşelerini katır katır kemire kemire boyasını soydu eşek sıpası. şuan dolabım boyasız çok kötü duruyor. küçücük hayvanda nasıl bir güç varmış anlamadım gitti arkadaş.

kendime tahammül etmek.

avcılar - söğütlüçeşme.

#2484052 gri taze bitmişti elimizde bir bu var dedi yönetim napalım yönetime karşı gelinir mi.*

not:lark 'ı yalnız bırakmak olmazdı asistanı olarak (u:swh)

ilk okul
orta okul
lise
kademelerini kapsayan ve şuan karabük safranbolu gerçekleşen robo tex yarışması
çocukların kendini geliitirebildiği, yeni fikirler ve vizyonlar oluşturabildiği, sosyalleiebildiği ve kendilerini kanıtlayabilecekleri bir alan

işe başlamamla beraber başladığım hede. işe gidip gelmem çok uzun sürüyor, ben de bu süreç içerisinde kitap okuyorum.

kesinlikle çok güzel bir şey.

hayata dair deneyimlerinizi kolaylaştırmak, doğru kararlar almak ve kendimizi geliştirmek için yapılması gereken en önemli şey

halbuki benim aklıma pilav üstü kuru geliyordu.

taksim-hacıosman metrosu ile eve dönüyordum. her zamanki gibi balık istifi dolmuştu vagonlar. bir kız ve bir erkek, muhtemelen üniversite öğrencisi iki çocuğun önünde ayakta yolculuk yapmak zorunda kalmıştım. kendimi tutamadım ve merakıma yenilerek konuşmalarını dinlemeye başladım. kızın hoşlandığı çocuktan bahsetmesiyle iyice emin oldum; sevgili değillerdi. gayet arkadaşça yaklaşıyordu esas oğlana. lakin diğer tarafta durum hiç de öyle görünmüyordu. kıza her bakışında içi gidiyordu sanki. gözlerini bakışlarından kaçırıyor, sesi titriyordu. mevzubahis diğer çocuk olduğunda ise hiç de olumlu şeyler söylemiyordu. kız ise bu halleri fark edecek gibi değildi. durum vahim görünüyordu... tam da inmem gereken durağa yaklaşırken kendimi tutamadım ve eğilerek kızın kulağına fısıldadım:

"farkında değil misin? bu çocuk senden hoşlanıyor..." kızın şaşkın bakışları ve tedirgin oğlanın ne dediğimi öğrenmek için ondan cevap bekleyişi esnasında kendilerine el sallayarak vagondan çıktım.

seneler geçti bu olayın üzerinden. acaba o kız kulağına fısıldadığım şeyi yanındaki malum çocuğa söyledi mi? gerçeği söylediyse çocuğun tepkisi nasıldı? haklı çıkmışsam eğer arkadaşlıklarının akıbeti ne olmuştu?

o gün bugündür hikayelerini feci şekilde merak ediyorum.

yaşama dair verilen aralar bir daha geri gelmeme esine gözümüzün önünden kayıp gidiyor