zaman tüneli

cemil olabilir mi cemil? suat? yusuf? orhan?
b i l e m i y o r u m.

akıllanmayız biz sen de delir.

çekirge şevki bir zıpladı iki zıpladı üçüncüde beni terk etti ama...

hakikaten doğru tespit.

yani kimse kimseyi buraya bağlamıyor ki. sarmayan neden sessizce gitmez pek anlamıyorum ben şahsen. biz olmadan sözlük bir hiç egosu var bir de. bana göre yoldaş bile sözlüğü devredebilir veya kapatabilir. böyle şeyleri bu kadar "big deal" yapmamak lazım. internetsiz bir hayat cidden radikal bir değişim olurdu birçoğumuz adına ama internetteki böyle ağırlıklı olarak eğlenmek ve iyi vakit geçirmek için kullanılan platformların hepsinin alternatifi var.

orgazm sonrasında yakılan 1 sigara ve hatunu sigara içerken izlemektir

güzel olan her şeye karşısınız !

arkadaşlar farkında mısınız ?

sözlükte devamlı olumsuz cümleler kurup insanların içini bayıltan insanlar var aramızda. kendi depresifliğini buraya yansıtmaktan hiç çekinmiyor bu tipler.

sabah akşam sözlüğü kötülüyor, yazarları kötülüyor. gideceğinden bahsediyor, gitmiyor hala da yazıyor. bazen tanım siliyor bazen tanım atıyor.

yani bu manyaklarla her gün yönetim uğraşamaz. ciddiye almıyorlar bu tipleri bilginiz olsun istedim. ben olsam ben de almazdım. *

yeni zelanda'da yer alan ve yüzüklerin efendisi filminde set olarak kullanılan hobbit evidir.

şarabın gazabından kork
çünkü fena kırmızıdır
kan tutar tutan ölür
sokaklar kuşatılmış
karakollar taranır
yağmurda bir militan ölür.
an gelir

zaman akıp gidiyor. güneş, üflüyor ayın ensesine inceden. geçmişe dönüp bakınca ‘amma yaşamışım’ diyorum. ama yaşamadım gibi geliyor bana. adam olamadım mesela henüz. ne zaman adam olunur ki? mezun olunca? askere gidince? aşık olunca? para kazanınca? terk edilince?.. yok bunlar değil.

yahut ölünce en sevdiklerin, saçlarım beyazlayınca, geçim derdi hançerini sapladıkça yorganına her gece?

yok arkadaş, ben adam olmak istemiyorum, böyle iyi. zaten çocukluk en çok büyüyünce lazım.

hayatın elinden aldım en büyük kozunu. gelsin üstüme tüm heybetiyle felaket dalgaları. köpürsün üstüme üstüme. oturuyorum bir kayalık kralı gibi. neşeliyim ve görkemli.

ey beni adam ettiğini zanneden kanı bozuk, ruhu kirlenmiş dalkavuk ıstıraplar. sakalımın beyazları, kirli yüzümü yıkadı çoktan.

ben gayet iyiyim de sen nasılsın?

sözlüğün yolu yol değil, manzarası da öyle ahım şahım bi şey de değil. nere yön veriyonuz lan? söyleyin de biz sağda inelim.

bence sözlüğe yön vermeye çalışıp veremeyenler sözlükteki "depresif" ve yılgın havaya yön veriyorlar asıl. biraz daha mı az şikayet etsek acaba? yine de siz bilirsiniz tabii...

aerosmith - dream on

bazı yazarların yoklukları çok iyi anlaşılıyor. kaliteli sol frame yok artık. herkes kendini yazar sanıyor.

sözlükte yazar kalmadığı için kalanlar sözlüğe yön verdiğini sanıyor diyorum.

rakıyla yarenliğimiz uzun zamanlara ve yaşanmışlıklara dayanır. bugün de rakıyala hasbihal ediyoruz

(bkz: son singapur vapuru)
(bkz: druaight)
(bkz: viva zapata)
(bkz: pictorem)

beyaz beyaz karşılıklı içiyoruz... o şişeden ben bardaktan. çinnnn!

sözlükten 4 yazar say desen sayamam.

eskiler iyiydi güzellemesi yapmayacağım da neyin yön vermesi be güzel kardeşim, in cin top oynuyor mekanda bayır aşağı gidiyor.

sinesteziden muzdaribim. kişileri ve duygu/durumları farklı tatlar olarak algılıyorum/kodluyorum.