zaman tüneli

1930 doğumlu amerikalı bilim insanıdır.
dünyanın şeklinin matematiksel modellenmesi ve uydu jeodezi modellerinin geliştirilmesine yönelik çalışma ve katkılarıyla tanınmıştır.

söz ve müziği feridun düzağaç'a ait olan 2008 uykusuza masallar adlı albümünde yer alan şarkısıdır. kendine özgü bir klipe sahip olan şarkının sözleri de masalsıdır. albümün isminden buraya akan bir şeyler olmuş. güzel zamanların güzel şarkılarındandır dinleyin ve dinlettirin efendim.

aklıma anayasa hukuku hocamızın daha ilk derste söylediği bir şey geldi. bir ülkede her şey kapanabilir, hükümet istifa edebilir, meclis kapanabilir, eğitim durabilir, sağlık durabilir, ordu durabilir, lav edilebilir vs vs ama adliye, adalet, hukuk mekanizması asla duramaz demişti...adliye durursa neler olabileceğini söyleyin bakalım demişti...kral hocaydı.

bu konuda da benzersiz bir lanetim var sanırım. özel ödül, plaket falan kazanmam gerek. neredeyse on farklı asansörde zibilyon kez kalmışlığım var. bir keresinde ipler boşalıp yaklaşık 3 kat aşağı çakılmış, tavanla yer arasında gidip geldikten sonra 2 saat boyunca çıkarılmayı beklemiştim. yarıya kadar aşağıya inmiş kabinden çıkarken kalbim duracaktı. birinde beklerken uyumuşluğum bile mevcut. asansör tanrıları beni hiç sevmiyor!

gireni çıkanı, içinde olanı, susanı konuşanı yahut osuranı bilmem ama her bindiğimde acaba bu kez de kalacak mıyım düşüncesiyle kendimle gergin sohbetler etmeden duramıyorum. şu günlerde daha beter zaten. iki kişi de olsa insanlar birbirine boğacak gibi bakıyor. bir de deprem korkusu eklenince tam bir kabus.

camisiz olmaz tabi...

deva parti'nin afişinden farkı olmayan, al birini vur ötekine durumu.

tabii ki atatürk yok, ismet inönü yok, kurtuluş savaşına dair bir simge veya kişi yok.

buradan

telefondan 3g ile vatan kurtaranlar kurmuş herhalde ülkeyi. mevzuyu 3000 seneye çekmeleri, olayla kel alaka bir ibadethanenin fotoğrafı falan apayrı mevzu. cumhuriyeti zulüm, 100 yıllık reklam arası görenlerin açıkça mesaj verdiği rezalet.

bilgisayarım kesinlikle çünkü o olmadan önce defterlerde öyle sıralı duran dizelerimi internet ortamına taşıdım ve düzenlemek daha da kolaylaştı, bu beni en az on yıl ileri götürdü her ne kadar geç kaldığımı düşünsem de.

chien-shiung wu

1912/1997 yılları arasında yaşamış çin asıllı amerikalı bilim insanı ve deneysel fizikçi olarak tanınır.
en önemli çalışması wu deneyi olarak bilinir.


wu deneyi

yanına rakamlar koyabilirler, sonsuz ihtimal sonuçta.

şimdiki asandüklerin gözünü seveyim. yıllarım asansörlerde geçti, (damacana su servisi) 90 lı yılların daracık, camı çerçevesi olmayan, saatte 1 kat çıkan, her yerinden sesler gelen, yuvarlak tuşlu düğmeleri olanları hatırlıyorum da...bir kere tam iki kat arasında kalmıştım, önünde beton blok, 15-20 cmlik buzlu bir cam, sesini duyuramıyorsun, alarm tuşu yok, karanlık...offfff öleceğim sanmıştım, neyse kapıcı geldi de o daracık boşluktan çıkmıştım. bir daha o tip asansörlere binmedim, sırtladım çıkardım damacanaları.

şehirde olmamıza rağmen erken kapatıp evine gidenler olabiliyor bu da gecenin sessizliği ve güvenliği sağlayanların o saatte iş başında olmamasından kaynaklı, her şey birbirine bağlı sonuçta.

1897/1984 yılları arasında yaşamış bilim insanı/ botanikçi.
sitogenetik ve bitki ıslahı alanında çalışmalarda bulunmuş ve ödül almıştır.

sitogenetik
kromozomların hücre davranışıyla özellikle mitoz bölünme ve
 mayoz bölünme sırasındaki davranışlarıyla nasıl bir ilişkili içinde olduğunu inceleyen bilim dalıdır.

görsel

hoşça kalmanı istemediği içindir. halbuki insanları hoş bırakmak lazım yoksa dönüp baktığınızda hoşnutsuzluklar ardınızdan size yetişmek üzere olur ve kendi hastalığınızla zehirlenirsiniz.

söz ve müziği can bonomo'ya ait olan 2019 yılında ruhum bela albümünde yer alan şarkıdır. hareketli müziği ile dinlediğinizde yerinizde durmanıza imkan vermeyen bir şarkıdır ve yerinizde durmanızda gerekmez bu arada. güzel şarkılara açık olmak lazım ve bu şarkı bir hayli güzel. sözlerinde de bir ahenk var ve ben şarkılarda ahengi çok severim o da ayrı bir konu. dinleyin dinlettirin efendim.

yaşanmışlıkları hiçe sayan kişilerdir. kendince birşey yaptığını zanneden insanlardan kurtulduğumuz için üzülmek yerine sevinmeliyiz.

aslında klostrofobi yani kapalı alan korkusunun aynısı olarak düşünülebilir. tek fark asansörün düşeceği ihtimalidir.
bu fobiyi yenmenin yolları ise güvenli bir asansörü tercih etmek, sakin olmak ve asansöre kalabalık şekilde binmemektir.
arızalı asansörlere güvenmeyelim, çünkü boşluğuna gelebiliriz.
iki kat merdiven çıkalım, hiçbir şey olmaz.