zaman tüneli

kalabalığa fatiha okutsa kemalistler tarafından linç yiyecek, gerici ilan edilecek çocuk.
bereket andımızı okumuş.

cumhuriyetimizin 100. yılıni kutlamak

it sürüsü.

umudum kendi küçük kalbi büyük çocuklar
hep var olun

çiftlik balığı olmadığı kesindir.
gerisi taze olması ve pişirene bağlı.
karadenizli den yediğim hamsiyi, amasrada yediğim istavriti, cunda da yediğim papalinayı ve tanıdık bir aşçının yaptığı ızgara çipura hepsi bir birinden güzeldi. hatırlamam ondan.

ben öyle anlamadım açıkçası..
tanrı demiş ki; ''şimdi onlara istedikleri şeyi vereceğim, fakat!.; buna rağmen halen daha içlerinden biri çıkıp da, beni inkar etmeye devam ederse, o zaman o'na çok pis ıstırap olacağım, bunu bilesin.''
hatta sonrasında şöyle de eklemiş olmalı; ''sakın şimdi gidip orada anlatma, böyle böyle diye... sen git, ben yemeği gönderiyorum. gözüm üzerinizde!''

böyle bir ortamda da mal olmak lazım biraz..
o zamana kadar neye inanıyordun ki zaten? ne vermiş sana inandığın şey, ne bahşetmiş?
ye, dua et, sev!
bu kadar basit.

atatürk'ü çok seviyorum beni bilen bilir koyu atatürkçü bir insanimdir da ancak bugün hiçbir şey hissedemiyorum malesef... neyi kutlayayim? 15 milyon multeciyi mi dolarin 30 lira oluşunu mu enflasyonun yüzde 200 olmasını mi toplumsal ahlakın , eğitim ve sağlık sisteminin çöküşünü mu , adalet sistemini(!) mi ?

dilerim ilerde coşkuyla kutlayacağım 29 ekimler olur. bu yıl benden pas.

insan beynine olağandışı yolculuklar

kitabın bitmesine çok az kaldı. beynine bir kez hava değmeye görsün kitabına benzettim. iki kitap da güzel ama beynine bir kez hava değmeye görsün beni daha çok etkilemişti

kofanadan sonra sırtıkara geliyor sanırım.

bacağını kaybeden herkes başkalarından merhamet mi dilenecek? tabi ama gerçek olan bir şey daha var ki o da, kimsenin seve seve bir şey vermediği. savaşlar kural dışıdır. üç kuruşluk roman

08:15 te uyanıp bütün planlarımı yaptığım için mutluyum....

bi familya var hani.

en küçüğüne çinekop denir,
bir büyüğüne sarıkanat,
daha büyüğüne lüfer,
daha da büyüğüne kofana,
en büyüğüne de çüşşşş denir.

(kofana hariç, ata demirer 'den)

nejat işler, yiğit özşener, kubilay aka, timuçin esen, gonca vuslateri gibi oyuncuları kadrosunda bulunduran film, 2024 şubat ayında vizyona girecek.

film, istanbul'un işgalini ve bu işgale karşı örgütlenen halkın mücadelesini, cumhuriyet tarihinin en önemli spor başarılarından biri olan, fenerbahçe'nin kazandığı general harington kupası'nın etrafında kurgulanarak anlatıyor.



twitter.com/Fenerbahce/stat...

lezzetli balık serin su balığıdır. neden? yağlanır çünkü.

zeytinyağını basmadan çipurayı/ lagosu ya da tereyağına gömmeden barbunu yiyemezsin, yavan olur... ayrıca demin gümüş balığına methiye düzdüğüme bakma kelenderis, hamsinin içinden tek tük çıkardı da atardık biz onları *.

(bkz: boklu balık)

çoğunlukla angaryaişlerdir.
yada ortaya çıkan olumsuz durumlar. en basiti hastane işleri.

yetişebilirsem tiyatro izleyerek kutlayacağım ama sanırım ilk defa bir oyuna geç kalıyorum.
lanet olası istanbul trafiği, beni hayattan soğutuyorsun!

yaşanacak şanssızlıklardan biridir. tek bir harfin eksikliği veya fazlalığı doğum yerlerinin, cinsiyetlerin, fiziksel görünümlerin, hayat şartlarının, kaderlerin birbirinden 180 derece farklı olduğunu gösterir. bunun başka örneği de azdır muhtemelen. bir olga-tolga ilişkisinde vardır bu keskin farklılık, bir de belki harwardlı emily-harranlı emine ikilisi buna aday gösterilebilir. bunlardan gayrı var mıdır bu denli kültür farkının hissedilip gözlemlendiği? yoktur bence. isimlerin tek başına ve birlikte verdiği hissiyat bile anlatır bu çatışmayı bütün netliğiyle.

kendall muhtemelen kadındır ve imrenilesi güzelliğiyle girdiği her ortamda dikkatleri üzerine çekip ışık saçıyordur. mankenlik yaparak başlar devasa paralar kazanmaya. biraz da oyunculuk yeteneği varsa o sektöre de girer ve dünyaca ünlü bir aktris olup çıkar. sosyal medyada, televizyonda, sokaklarda hep kendisinden bahsettirir. ön plandadır mesleğini ve ününü devam ettirebildiği ve geliştirebildiği ölçüde. bir l harfiyle bakın neler değişmiştir insanların kariyerinde ve hayatında. bir de l'siz olanına bakalım. yani kendal'a. kendal büyük ihtimalle güneydoğu anadolu kökenli, kavruk fenotipli, sinirli ve gergin, sürekli bağırıp çağıran ve olaylara karışan belalı bir adamdır. oyunculuğa dair izler taşımıyorsa urfa-mardin-diyarbakır yöresinde lahmacuncu veya çiğ köfteci dükkanı açıp geçimini oradan sağlar. eğer istanbul, izmir, ankara gibi büyükşehirlere gitmeye parası yetiyorsa midyecilikle uğraşması mümkün.

yok eğer yatkınsa oyunculuğa, bu sefer de güneydoğu anadolu konaklarında çekilen ve ünlü oyuncu (bkz: şerif sezer)'in ara bulucu ve sürekli şikâyetçi büyükanne rolünde oynadığı ağa dizilerinde başrollük yapmaya başlar. genelde para hırsıyla gözü dönmüş ve feleğin çemberinden acı tecrübelerle geçecek olan köy ağasını canlandırır ve bu dizilerden kazandığı kötü ün halkın gerçekten ondan nefret etmesine sebebiyet verir. bütün doğululara bakınca sanki bu kişilerin hepsine kendal ismi verilmeliymiş de akla gelmemiş gibi gelir size. egeli, marmaralı bir kendal düşünemezsiniz. ismin telaffuz edilişi bile ortama agresif bir güneydoğu sosu katar. zor ama cana yakın insanlardır özlerinde bütün kendallar. mesela (bkz: ibrahim tatlıses) tam bir kendaldır benim gözümde.

işte, işte görüyorsunuz a dostlar! sözcüklerin, cümlelerin gücünden uzunca zamandır bahsederken şimdi bir gerçek daha belirdi: harflerin gücü. tek bir harfin varlığı ve yokluğu iki farklı pencereden nasıl da hissediliyor... siz siz olun çocuğunuza yaşamasını istediğiniz hayat ve kader doğrultusunda isimler koyun. bir harfin, bir sesin yönlendiriciliğini hafife almayıp asıl siz yönlendirici olun. keşfedin çocuğunuzun özünü, açsın hayata imkânlarla gözünü :)

kelimelerin eksik kaldığı durumlar. genelde aşk...

şu an piko ile birbirimize girmemize sebep konu....janti; sebebi sensin...
lagos deyip kesiyorum konuyu....

aslan parçası. senı yetıstıren annenın babanın öğretmenın ve tüm buyuklerının ellerınden öpülür. sen hep var ol.