zaman tüneli

idealist olmayı kapitalizm öldürüyor.

cerrah.

zenginlerin ihtiyaç duydukları/duyacakları iş gücünü karşılayabilmek.

(bkz: yıldırım nikahıyla evlenme sebepleri)

bu kurgusal versusta eğer bir film üzerinden kıyas yapacak olursak bütün mesele aktör bazında sherlock'u kimin, poirot ı kimin canlandıracağına bağlıdır. bana göre peter ustinov hercul poiret rolünün olabilecek en üst zirvesidir. örn: nil de ölüm 1978
diğer yandan soğuk duruşlu sherlock benim tarzım değildir, izleyenlerin beynini yakmak için özel olarak yerleştirilmiş flashbackler, anısal geri dönüşler, cafcaflı dövüş sahneleri, ipe sapa gelmez bağlantılar bana göre değildir, ben açıkçası peter ustinov'un canlandırdığı poirot hayranıyım, yemeği içmeyi yürüyüşü ve dansı seven bu şık giyimli kavgadan hoşlanmayan göbekli adam olaylara sanki hiçbir anlam verememiş gibi saf bir hava verirken, arada esprili neşeli ve konunun merkezinden uzaklaşmış gibi gözükürken arka planda cin gibi bir zekayla bağlantıları çoktan kurmuş ve katilin hata yapmasını beklemektedir �şte bu benim tarzımdır

sebebi bazen kimseye günaydın, iyi akşamlar vesaire bile deme isteği olmamasıdır. o der mi acaba ben mi desem, ben dersem sorun mu olur düşünceleri de cabası. evet her şeyi çok düşünüyorum.

eski neşesini geri almaya gücü olmayınca nasılda bok gibi tek başına kalıyor insan

bugün niyetine girdim. ama son anda vazgeçtim. zaten spotify kullanıyorum ama fazla anlamıyorum menüsünden.

hayırlı olsun zam olayı. hayatımız zam zaten.

her zaman korkusuz olun.
aslan gibi yürüyün, güvercinler gibi konuşun,
filler gibi yaşayın ve küçük bir çocuk gibi sevin sözünün sahibi (bkz: nepal)'li yazardır.

imkan olsa en ön sıradır.

9.90 ile başladık. 19.90 oldu yuh ama tamam dedim. şimdi de 39.90 olduysa acaba iptal edip yine eski mp3 indirdiğimiz yıllara mı dönsem diyorum.

zaten yeni şarkıları dinlemiyorum. youtube music olmasa kullanmaya da başlamazdım ama okula gittiğimde akıllı tahtada reklamlı hesaba denk gelince anlıyorum kıymetini. çok alışıyor insan.

fazla boğucu ya.

ilahlaştıracağım derken takıntılı hale gelir insan yav. şöyle canımız isteyince tatlışkom bi taksim'e kadar gidip geliyorum diyebilmeli insan.

ben sakallarıma model vermiyorum. sıfır oluyorum. makine ile oluyorum. faulleri falan nasıl biliyorsanız öyle yapın, diyorum berbere.

yumurta gibi olmaktır.

güzel sevmek...

amsterdam

gitsem giderim ama gitmeyi 1 defa bile düşünmedim. ingilizce de biliyorum. evli değilim çocuğum yok. bakmakla yükümlü olduğum kimse yok. tapu da gösteririm banka hesabı da ama niye gideyim ki.

ben daha türkçe konuşurken beni anlamıyorlar diye ağlıyorum. başkasının kültüründe yapılan şakayı anlayacak düzeyde ingilizce bilmiyorum ama bilsem de türkçe şaka yapmak istiyorum.

başka bir ülkede yabancı olmak istemiyorum istemeyeceğim. savaş bile çıksa ülkemi savunurken ölürüm.

victor hugo cromwell oyunun ön sözünde romantizmi tanımlarken bir şey için ölebilecek olanlar romantiktir demiş ve ben romantiğim kardeşim.

(bkz: pesah bayramı) (bkz: fısıh)

bedeninde, huyunda, tavrında hoşuna gitmeyen tarafları varsa sevgin şaibelidir zaten. o sevgiden bilmem pek bir hayır gelir mi?

bir kadını güzel olduğu için mi severiz yoksa sevdiğimiz için mi güzel görürüz?
aslında tek bir cevabı yoktur bunun.
bunlar aslında birbirini tamamlayan şeyler.

eğer birinde bir güzellik bulduysan, ister istemez bütün olarak beğenmeye eğilimli olursun...

yani demezsin ki bu kadının bacakları da şöyle ama yine de seviyorum onu. hayır.. tam aksine, onun bacakları başkaları için kalınca da olsa, kusurlu da olsa, senin için en sevilesi bacaklara bürünür anlatabiliyor muyum? ne olursa olsun, ona ait olan her parça onu temsil ediyor, ona benziyor ve onu oluşturuyor. o bakımdan aşık bir adam bir kıl tanesi diyebileceğiniz tek tel saça bile büyük anlamlar yükleyebilir. sağlıklı veya değil, ama aşığın tabiatıdır bu. böyle kabul etmek gerekir. e, efendim tabii biz erkekler biraz da ilahlaştırabileceğimiz kadınları sevmek isteriz galiba. benim ilahlaştırdığımı sen küçümsersin, senin ilahlaştırdığını ben beğenmem. bunlar böyle şeyler işte. birbirimizden farklı beğenilere sahip olmamızın sebeplerine ilişkin sorgulamalar da başka bir konu...

neyse. ben tapıcam. siz ne halt yerseniz yiyin.

fısıh, arapçada pesah bayramı demektir. mayasız(hamursuz) ekmek bayramı yani. (bkz: pesah)

yetenekli olmak heveslerim arasindan çıkalı bir zaman oldu. yani özel guclerim olsa umrumda olmazdı belki de.