zaman tüneli

kıskançlıkla alakası olmayan bir olgu. yok diyen zırh giymiş bir savaşçıdır. başım çatlıyor ya nasıl yok nasıl.

elinin tersi ile şöyle ağzının ortasına gelecek şekilde...şaka şaka. seni seviyorum demek bazıları için çok ağırdır, herkes diyemez.

herkesin ağrı kesicisi farklı. majezik bende çok geç tesir ediyor. o zamana kadar ağrımın olduğunu bile unutabilirim

duo olanı her türlü kas tutulmasını 1 saatte geçirir.

bence diş ağrısına birebir.

parol ve apranax fayda etmiyor ama 500lük majezik çakınca uyuyabiliyor insan en azından.

ben utanıyorum. söyleme lütfen derim. delikanlı adama da seviyorum. demezsin yaaanı.

kız ilacı olarak kafama yazmış olduğum için benim ağrımı kesmeyen ağrı kesicidir.
delikanlı adamı parol keser bu kesmez.
ki parol bildiğim kadarıyla daha hafif bir ağrı kesicidir.

benim değil de bir yakınımın eski sevgilisi çocuğu yoklama kaçağı olduğu için ihbar etmişti...

sözlük yazarlarının %98'iyle aynı frekansı paylaşıyorum. bakış açımız falan mizah vs hep aynı.

olmaz ya.*

ben de seni diyorsa, sevmiyor demektir. net.

buzdolabındaki majezik vb ilaçları da yanında götürmüştü.

galiba bu olayı hiçbir zaman unutamıcam.

o an ilaç nereden aklına geldi allahsız garı.

bir gün dişim ağırıyor bi majezik şüpleteyim dedim buzdolabını açtım o ilaç bölmesi bomboştu. onca zaman geçmiş. fark etmemişim bile. çoğu insan buzdolabındaki ilaç zımbırtıları bakılmaya gerek olmayan alan olarak kodluyor. hiç dikkatimi çekmemişti benimde.

çok acayip hissetmiştim.

hâlâ izlemediyseniz çok şey kaybediyorsun demektir. :))

türkiye'm dışında hiç bir ülkede yaşamayı nasip etmesin mevlam. âmin.

güzel dizi gibi geldi bana

şu yukardaki elemanın özel mesajını ifşalamıştım ne güzel sıısısısıs

neyse gören görmüştür zaten.

aile, çocuğunu her türlü kötülükten koruması gerekirken, çocuğun kendisini ailesinden korumak zorunda kalmasıdır. bakın bu öyle büyük bir dramdır ki; çocuk, zaten en çok ailesine güvenmek, zor durumlarda ailesine sığınmak, ailesinden destek görmek ister ama çocuğa zarar veren ailenin bizzat kendisi olunca, çocuğun dünyası başına yıkılır. çaresizlik, kimsesizlik ve ümitsizlik duygularını dibine kadar yaşar. üstüne üstlük bu durumu tamamen kendi değersizliği ve yetersizliği ile ilişkilendirir; kendi suçu olarak görür.

bir gün yetişkin olacak, kendisine yapılanların "istismar" olduğunun farkına varacak, boşu boşuna suçluluk, değersizlik ve yetersizlik duygularıyla boğuştuğunu anlayacak, onu istismar eden aile üyelerine sınır koymayı becerebilecek ki ancak tüm bu süreçlerden sonra, normal bir şekilde hayatına devam edebilecektir...

vay reenkarnasyon gerçekmiş demek. *

öbür dünya ile bir hukukunuzun olmaması.
bu hayattaki yaşantımı başka dünyalar üzerinden anlamlandırmak gibi bir mentalitem olmadı hiç.

yaşıyorsak, nefes alıyorsak, idrak edebiliyorsak, duygulanabiliyorsak, iş üretebiliyorsak, birilerine dokunabiliyorsak, iyilikle bakabiliyor, olgun düşünebiliyorsak, kırıcı olmaktan kaçınabiliyor, gönül alabiliyorsak, haklıyken bile sevgimizi üstün tutup alttan alan taraf olabiliyorsak ve sevebiliyorsak yeterince anlamlıyız demektir.

aile içinde hem yetim hem de öksüz hissetmesi.
bazı ölümler yaşamlardan daha güzeli...