zaman tüneli

dostluğa çok önem veriyorlar.
konfor alanı ama elit ve kısıtlı bir çevre ile bunu yaşamayı seviyorlar. rahatlar ama anlamsız bir şekilde güven de veriyorlar.

konfor alanı, iştah, libido.

olay aynen şöyle oldu: hırbonun teki atv'nin motorunu bağırtıyordu. evden bir adam çıktı. "sustur lan o motoru annesini sevdiğim" dedi. karşılıklı küfürleşmeler sürünce, evden dört ya da beş adam çıktı. ellerinde zopa vardı. zopayla hırboya girişeceklerdi ki hırbo bir bıçak çekti. birisine sapladı. bıçağı yiyen yere düştü ama hırbo da ense köküne odunu yedi. bu arada kaaveden hırbonun arkadaşları sökün etti. o ona, bu buna derken biri bıçaklanmak suretiyle dört beş yaralı... polis geldi. ambulans geldi. bana "şahitlik yapar mısın" diye sordlar. o atv sürücüsünü bir silkin ondan sonra dedim.
olay aynen böyle oldu amir bey memurum.

kendim yapmadığım veya satmadığım sürece ciddi ciddi sorgulatır ha 200 liralık dönerin sağlamlığı garanti mi hayır o da meçhul

günaydın sözlük. bi kütüphaneye gideyim dedim yine misafirler bizim evde toplandı. eğitim öğretim hayatıma engel oluyor bu ev benim

erteleme huyları.

içemeyen değil içmeyen diyelim.
bu benim.
üniversitede tüm gün mavra yaptıktan sonra gece ders çalışmak için kahveye yumulurdum. iki üç su bardağı acı kahve. sonra okul bitti ve bana bir tiksinme geldi.o gün bu gün kahve içmem.

dişimizi karıştıracağız yakında 100 lira ile.

hep aç olması ve inatçılığı.. nerden bildigimi sormayın

hiç sevmem . aklımada gelmez .ömrü hayatımda iki veya üç kere içmişimdir.

yerden göğe kadar haklıdır.
aslında çok da sevilesi bir şey değil çünkü. stresli zamanlarda ayık kalmak için bardak bardak içtiğimde bana da bir soğuma geliyor. o yüzden kahveyi hep keyif verici şeylerin bir unsuru olarak görmek gerek.

midesine dokunuyordur ya da tiksinmiştir. zamanında çok içip sonra tiksinen birilerini tanıyorum.
dersim ya da yoğun bir masa başa işim yoksa aklıma gelmiyor. ama ne zaman masaya otursam onsuz iş yapamıyorum sanki.

birkaç gün önce gözümde peyda oluveren şey.

üst göz kapağımda idi. çok oralı olmadım. bu sabah aynada kendime bakarken “oha sağ gözümde gözaltı torbam çıkmış lan” diye hayret ederken onun aslında nehrin alt tarafına geçmiş bir arpacık olduğunu fark ettim.
tamam kronik yorgunluk stres vs var da gözümü kırptığımda batma hissi yaşamak istemiyorum ben ya…
buna ne yapmak gerek sayın romalılar?

denemek istediğim bir lezzet, henüz kısmet olmadı.

çok kısmı tartışmalıdır ama azımsanamayacak derecede türk olduğu doğrudur. yolda yürürken gelip siz türk müsünüz diye sorarlardı bize. zaten dönercileri saymıyorum bile hepsi bizden

aynensiz olay şöyle oldu mu olurmuş. neyse

olay aynen şöyle oldu
yalancı yalanlarını sayarken
onu dinleyen herkes inandı
inanlar yalanı gerçek sandı
yalan yalan olmaktan çıktı, gerçek oldu.

şu an en ucuz yerde 50 lira

ya da tam tersini düşünelim 5 liralık lahmacun varken 50 liralık lahmacun yiyen enayi.

günaydınlar sözlük.
bana güvenebilirsin diyenlerden
güvensizliği
ben hep yanındayım diyenlerden
yalnızlığı
seni çok seviyorum diyenlerden
ayrılığı öğrendik.

üstteki yazara istinaden, izmirlilerin her şeyi kendilerine yakıştırmalarını çok yadırgıyorum.
bundan 70 sene önce anadolu'nun bağrında bir kasabada annemin babaannesi yaparmış. ondan öğrenen gelini ve torunu da yaptı. şimdi torun çocuğu olan ben yapıyorum, kızıma da öğrettim.
anadolu'da çokça yapılır ama pazarlaması ege bölgesi tarafından kapılmıştır.