zaman tüneli

buz gibi ankara’dan günaydın sözlük.


dün dışarda bir iki adım atayım, bacaklarım açılsın dedim, o nasıl bir soğuktu resmen şoklandım.
eskiler (bkz: korkma zemberinin kışından kork aprilin beşinden) derlermiş.
resmen, soğuk korktuttu.
hafta sonu dinlenelim bari soğukla mücadele etmeye ne hacet. mis gibi bir dinlenme günü olsun.

belki de türkiye'nin en verimli toprakları...ayrıca kuş cenneti...şimdi idle den öğrendim, yine yakmışlar...çok pis söverdim de atıyorlar.....o ateşin içine sizi atmak vardı.....
x.com/i/status/191007062103...

valla kendi geldi?

göksu deltasının sazlıkları her sene olduğu gibi bu sene de istemli olarak yakılmış. bu bir terördür. ülkenin gündemi o kadar kalabalık ki hangisini konuşacağımızı şaşırıyoruz.

konunun ankara ve rüzgar ile alakası olmayan şarkı.

"olmadı, kaldı benim her hevesim yarına."

(bkz: hipokondriyak)

gs li olmak iki üsteki yazar gibi omurgasız olmayı mı gerektirir acaba, samsun zaten kötüymüş, samsun başkanının açıklamaları ve orada oynayan eski gs li oyuncuların oynadığı oyunu görmezden gelir, çünkü omurgasızlık bunların ruhuna işlemiştir, ama geçen sene ve ondan önceki senelerde,sivasspor, istanbulda emre li fenerbahçe yi yenmişti ve geçen sene berabere kalmıştık, bizi şampiyonluktan etmişti, bunları hatırlayamaz, hatırlarda, bilmezlikten gelir, gs lidir kendisi, şimdi ise sivasa kankisi falan diyerek şike yapacak imasında bulunur bu tipler, bu tipleri hayatınızdan uzak tutun.

cicero nun muhteşem sözü.

azalarak bitti bazı şeyler. aniden olmadı; göz göre göre, gözümün önünde oldu. bittiğini yavaş yavaş hissettim. bitmesin diye çabaladım, bir yerden sonra benim de gücüm bitti. dermanım kalmadı mücadeleye. kimse suçlu değil. herkes biraz hatalı ama kimse suçlu değil...

ne güzel demiş yılmaz erdoğan;

biter cancağızım biter,
güzel olan her şey biter.
çocukluk biter, gençlik biter, ömür biter.
cepte para, demlikte çay, şişede rakı biter.
hiç bitmez dediğin her şey biter.
en kötüsü de, yürekte sevda da biter...

bir taraftan yaparken bir taraftan yıkılır, bir taraftan ilmek atarken bir taraftan sökülür, bir yandan çabalarken bir yandan direncin kırılır. hayat yolculuğunda kendini onarmak için ruhun hep mücadele içinde olmak zorunda, değilse geriye yalnız yıkılmak kalır...

ve sonra anlıyorsun ki;
hiç bir şeye kaldığı yerden devam edemiyorsun….
kaldığı yerden, bitiyor her şey…

nisan yağmuru șifalıdır
at şemsiyeni, çık sokaklara
dans et

günaydın cumartesi

(bkz: justine ou les malheurs de la vertu)
marquis de sade'in kitabı. bendeki baskısında çıplak kadın resmi vardı. hayatında ilk defa meme gören hanzolar eğilip iyice kitaba bakıyordu, parmağında zikirmatik olan teyzeler ise estağfurullah çekerek kombo yapıyordu. insanların kitap kapağına bile tahammülü yok.

nilgün bodur muydu neydi onun kitapları.. seda diker... miraç çağrı aktaş mıydı neydi.. gibi gibi türevleri.

hobbbahhhh...

bergen gibi arabesk müziğin zirvesinde de olsan, feri cansel gibi türk sinemasının sayılı aktrislerinden de olsan, evinde kendi halinde bir elma kurdu da olsan erkek şiddetinden kaçamıyorsun. bu baban, sevdiğin adam, ayrıldığın sevgilin de olsa peşini bırakmıyor ve o ezik egosunu senin üstünde tatmin etmek için vahşice saldırılarına maruz kalıyorsun.
danla biliç'e çok geçmiş olsun. umarım bu şiddet faili mahluk hak ettiği cezayı alır. danla'da bu travmatik olayı ruhundan silip atar.
(bkz: kadına şiddet bir devlet politikasıdır)

doğu karadeniz’in rum köylerinde söylenen bir imece türküsü. ülkenin başka bir yerinin kırsalında da insanlar kolektif bir sorumlulukla ağ çekerken, çay toplarken, harman ederken, he ya ve mo’ya müsavi benzer komutlarla ritmik tekrar eden bir hareketler devinimini hoş ezgilerle süsler mi bilmem.

ama bu şarkıda bir cenaze töreninin mezar kazma, helva yapma gibi bilindik ritüelleri bir imece etkinliğiymiş gibi üstü kapalı duygu yüklü bir tonda ağıt gibi anlatılmış.

uzaklar diye bir yer var..
kendini bildin bileli adını koyamadığın, bir gidiş, bir varış belki de bilinmezliğin cazibesi..
bir sancı gibi durur kaburganın altında.. ta ki açığa çıkana kadar..
ne zaman yollar çağırsa anlarsın
ne zaman durduramazsın içini işte o an teslim olma vaktidir..

güne günaydın...
yollara günaydın...
gidenlere günaydın...
gidemeyenlere günaydın..

sözlüğüm günaydın... güzellikler olsun hayatınızda.. ve uzaklarınız hep olsun..

“yaşamı, istediğiniz biçime sokmak için çok çaba sarf ediyorsunuz. eğer bir akıl hastanesine düşmek istemiyorsanız, yüreğinizi biraz daha açmanız ve kendinizi olayların akışına bırakmanız gerekli.”**
ne kadar doğru bir tespit değil mi?
zorlamayın fazla hayatı..
olduğu kadar...
olmazsa kader...
tadını çıkarın anın.
yaşamak her şeye rağmen güzel...
günaydın sözlük..her nerede yaşıyor ve yaşatılıyorsanız..,

(bkz: nutuk) *

sahiplenici ama kısıtlamayan. dışardan sert görünümlü ama içi muhabbet kuşu gibi. eh azıcık da uzun ve yakışıklı olsun. bir erkek olarak böyle erkeklerden hoşlanıyorum.

hesap mevzusunu bu kadar abartıp sürekli üzerine konuşan erkekler çok itici ve cimri duruyor. ben ödeyebilirim tabiki hiç sıkıntı değil ama bu konuda karşıdan hiçbir şekilde “geçen defa ben ödedim bunu da sen öde” gibi bir sinyal gelmemeli. böyle bir hesap kitap hali hissedildiğinde bir daha o kişiyle rahat rahat görüşebilmek de mümkün değil bence.

(bkz: hayat sana güzel)